II SA/Gl 57/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 marca 2009 r. Sąd odrzucił skargę R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu. Pełnomocnik skarżącego, będący radcą prawnym, nie uiścił bowiem wpisu stałego od skargi w sposób przewidziany w art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy. W dniu [...] (data nadania na poczcie) pełnomocnik wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia powyższej opłaty sądowej, uiszczając jednocześnie na rachunek Sądu wymagany wpis. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że o okoliczności nieprawidłowego uiszczenia opłaty pełnomocnik powziął wiadomość dopiero na skutek doręczenia mu w dniu [...] postanowienia Sądu, jakie zapadło w analogicznej sprawie o sygn. akt II SA/Gl 55/09. Po sporządzeniu przez niego skargi, dalsze czynności związane z jej wniesieniem oraz opłaceniem dokonywał bowiem pracownik kancelarii, zaś w dniu w którym skarga została wysłana do Sądu pełnomocnik przebywał poza kancelarią i nie miał możliwości skontrolowania sposobu uiszczenia opłaty sądowej. W ocenie pełnomocnika uchybienie to powstało zatem bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). W rozpatrywanej sprawie wniosek złożono w ustawowym terminie oraz dokonano uchybionej czynności uiszczając na rachunek Sądu kwotę 500 zł tytułem wpisu od skargi. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Oceniając wniosek w tym zakresie Sąd doszedł do przekonania, że nie spełnia on tej ostatniej przesłanki. Kryterium braku winy wiąże się bowiem z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu uchybionej czynności. O jej wystąpieniu można mówić jedynie wtedy, gdy strona a w przypadku, gdy reprezentuje ją pełnomocnik tenże pełnomocnik, nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V 793/03, Monitor Prawniczy z 2002 r. nr 23, s. 1059). Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 1117/99, niepubl.), skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Na tym tle nie sposób uznać, iż pełnomocnik wnioskodawcy dochował należytej staranności nie uiszczając wymaganego wpisu stałego od skargi na rachunek lub w kasie Sądu w przewidzianym do tego terminie, tj. do dnia [...] (ustawowy termin do wniesienia skargi). Należy mieć na uwadze, że skarga wniesiona została przez radcę prawnego, a ten jako podmiot fachowy, obowiązany jest świadczyć usługi prawne i dokonywać czynności prawnych ( w tym procesowych) z najwyższą starannością w stosunku do osób trzecich. Podwyższone kryteria staranności odnoszą się także do osób, przy pomocy których świadczy on usługi prawne. Do jego obowiązków należy bowiem właściwa organizacja kancelarii. W świetle tych okoliczności wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu na podstawie art. 86 § 1 ustawy.