II GZ 342/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Spółki Akcyjnej w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 968/10 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. Spółki Akcyjnej w K. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 968/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił A. S.A. w K. przewrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis, z następującym uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2010 r. Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 583 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie Spółka dokonała na rachunek Sądu wpłaty w wysokości 100 zł, wobec czego Sąd postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. odrzucił skargę, jako nienależycie opłaconą. Pismem z dnia 9 lipca 2010 r. skarżąca Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wraz z uiszczeniem brakującej kwoty w wysokości 483 zł. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że za niska wysokość wpisu skutkująca odrzuceniem skargi była wynikiem omyłki pracownika Spółki. Odmawiając przywrócenia terminu Sąd I instancji wskazał, że Spółka nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W ocenie Sądu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie może bowiem stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Ponadto w orzecznictwie przyjmuje się, iż niezachowanie należytej staranności przez pracownika strony bądź osobę, której powierzyła ona stosowne obowiązki pociąga również konsekwencje dla niej samej i nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. W ocenie Sądu zastąpienie osoby odpowiedzialnej za czynności dokonywania przelewów osobą do której obowiązków czynności takie nie należały, dowodzi braku staranności (dbałości) w zapewnieniu należytego wykonywania obowiązków obciążających skarżącą. W zażaleniu na powyższe postanowienie A. S.A. w K. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu. Wskazała również, że Sąd I instancji wydając zaskarżone postanowienie naruszył art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu Spółka podniosła, że nie można zarzucić jej braku staranności w zapewnieniu należytego wykonywania obowiązków przez pracownika, w sytuacji, w której pracownik dokonujący przelewu do Sądu w nieprawidłowej wysokości zastępował w tym czasie innego pracownika. Osoba dokonująca przelewu przeszła wszelkie konieczne do tego szkolenia. Spółka wskazała, że ma status zakładu pracy chronionej, a fakt, że pracownik dokonujący 1 czerwca 2010 r. przelewu jest osobą niepełnosprawną, nie może świadczyć o niedochowaniu należytej staranności w działaniu Spółki, bowiem skoro Spółka zatrudnia pracowników niepełnosprawnych to oczywistym jest, że zajmują oni różne stanowiska, do których zostali odpowiednio przygotowani. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała na omyłkę pracownika Spółki, który dokonując dwóch przelewów na rachunek Sądu nie zauważył, że system komputerowy zmienił kwotę wpisu. Spółka wskazała, że pracownik ten jest osobą niepełnosprawną, ale przeszedł wszystkie niezbędne szkolenia do wykonywania powierzonych mu obowiązków. Sąd I instancji zasadnie w tej sytuacji przyjął, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Rozważania Sądu I instancji są prawidłowe dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu w danym stanie faktycznym, jednak niezależnie od powyższego podnieść należy, że Spółka uiszczając wpis w kwocie 100 zł, zachowała termin zakreślony w zarządzeniu Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., z tym, że nie uiściła należnego wpisu, w kwocie stosownej do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.