II OZ 682/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.K. i K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 879/21 odrzucające skargę A.K. i K.K. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 5 marca 2021 r. nr OA.7721.7.4.2021 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2021 r. II SA/Rz 879/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A.K. i K.K. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 5 marca 2021 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Przyczyną odrzucenia skargi było wniesienie jej po terminie. Zdaniem Sądu termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 26 kwietnia 2021 r. (poniedziałek), a skarga została wniesiona w dniu 29 kwietnia 2021 r. Podstawę odrzucenia skargi stanowił art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, wskazując że skarga została wniesiona w terminie. Zdaniem skarżących postanowienie z dnia 24 marca 2021 r. w przedmiocie sprostowania zostało im doręczone w dniu 29 marca 2021 r., a Sąd bezzasadnie przyjął, że korespondencja została im doręczona 26 marca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, termin do wniesienia skargi na postanowienie z dnia 5 marca 2021 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, rozpoczął swój bieg od daty doręczenia stronie skarżącej postanowienia organu z dnia 24 marca 2021 r., którym odmówiono skarżącym sprostowania postanowienia z dnia 5 marca 2021 r. w zakresie pouczenia, po myśli art. 111 § 2 w zw. z art. 126 k.p.a. Spór natomiast sprowadza się do tego w jakiej dacie zostało skarżącym doręczone postanowienie z dnia 24 marca 2021 r. o odmowie sprostowania postanowienia z dnia 5 marca 2021 r. Zdaniem Sądu owe postanowienie z dnia 24 marca 2021 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 marca 2021 r. Natomiast skarżący twierdzą, że postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 29 marca 2021 r. i to od tej daty biegnie termin 30 dni do wniesienia skargi, co czyni skargę wniesioną w dniu 29 kwietnia 2021 r. za wniesioną z zachowaniem terminu. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. "Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.". W wypadku wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, sąd skargę odrzuca - art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a., "Strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.". Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b art. 111 k.p.a.). "W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia" (§ 2 art. 111 k.p.a.). W postanowieniu z dnia 24 marca 2021 r. o odmowie sprostowania postanowienia z dnia 5 marca 2021 r., strona została pouczona, że termin do wniesienia skargi na postanowienie z dnia 5 marca 2021 r. biegnie od daty doręczenia niniejszego postanowienia w przedmiocie sprostowania (por. także Borkowski/Adamiak [w] B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. wyd. 15, str. 619). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z akt sprawy wynika, że postanowienie z dnia 24 marca 2021 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 marca 2021 r. Wskazuje na to potwierdzenie odbioru przesyłki załączone do postanowienia z dnia 24 marca 2021 r. – numer przesyłki [...]. Natomiast w dniu 29 marca 2021 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżących przesyłka o numerze [...] zawierająca pismo z dnia 24 marca 2021 r. numer OA.7721.7.4.2021 adresowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a przesłane pełnomocnikowi skarżących do wiadomości. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłka o numerze [...] nie zawierała postanowienia w przedmiocie sprostowania, ale pismo kierowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, opatrzone tą samą datą i numerem co postanowienie z dnia 24 marca 2021 r. Informacyjnie jedynie zauważyć należy, że termin 30 dni liczony od daty wskazywanej przez skarżących tj. 29 marca 2021 r. kończyłby swój bieg w dniu 28 kwietnia 2021 r. (środa), a nie 29 kwietnia 2021 r. W konsekwencji skarga wniesiona w dniu 29 kwietnia 2021 r. jako spóźniona podlegała odrzuceniu. Dlatego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.