II SA/Łd 733/21

SENTENCJA Dnia 27 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. dc UZASADNIENIE W dniu 28 lipca 2021 r. I. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z [...] r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, wnosząc o jej uchylenie. Do skargi załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który złożył z ostrożności procesowej. W jego uzasadnieniu podkreślił, że jest następcą prawnym zmarłej strony postępowania J.D., a wspomniana wyżej decyzja nie została mu dotychczas doręczona. Wyjaśnił, że jego ojciec J.D. zmarł [...] kwietnia 2021 r. W tym samym dniu organ wysłał do strony wspomnianą wyżej decyzję przesyłką poleconą. Decyzja została doręczona na adres J.D. 4 maja 2021 r., czyli już po śmierci ojca. Odbiór przesyłki pokwitował syn zmarłego J.D. – J.D. Nie doszło zatem do skutecznego doręczenia decyzji stronie postępowania. Po otrzymaniu od brata informacji o odebraniu decyzji skierowanej do zmarłego ojca, której skarżący dotychczas nie otrzymał, skarżący pismem z 24 maja 2021 r. poinformował organ o śmierci strony i wniósł o zawieszenie postępowania do czasu ustalenia następców prawnych zmarłego. Wojewoda [...] nie zawiesił postępowania ani nie podjął w sprawie żadnych czynności celem ustalenia następców prawnych zmarłej strony, wskazując że postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji [...] kwietnia 2021 r. W dniu 6 lipca 2021 r. sporządzony został akt poświadczenia dziedziczenia po zmarłym J.D. W dniu 21 lipca 2021 r. skarżący otrzymał od organu pismo, stanowiące odpowiedź na wezwanie do zawieszenia postępowania i doręczenia decyzji, z którego wynika, że organ nie podejmie czynności celem ustalenia następców prawnych zmarłej strony i nie doręczy decyzji. Z tego względu skarżący kierując się ostrożnością procesową złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc że decyzja organu nigdy w sposób prawidłowy nie została doręczona stronie ani jej następcom prawnym. Do wniosku skarżący załączył kserokopie aktu zgonu oraz korespondencji prowadzonej z organem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpatrywanej sprawie kwestia uchybienia terminu do wniesienia skargi jest oczywista. Niespornym jest, że skarżący nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2021 r. i nie została mu ona skutecznie doręczona. Skarżący jest następcą prawnym strony postępowania administracyjnego J.D. zmarłego w dniu [...] kwietnia 2021 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd wedle którego skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej chyba, że w złożonym w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu – wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 4 grudnia 2019 r. sygn. akt I OZ 1184/19, 23 listopada 2016 r. sygn. akt II OZ 1326/16; 15 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 2265/13; 16 października 2012 r. sygn. akt I OSK 2351/12; 29 stycznia 1998 r. sygn. akt I SA 413/97 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie stwierdzić trzeba, że w rozpatrywanej sprawie 30 -dniowy termin do wniesienia skargi przewidziany w art. 53 § 1 p.p.s.a., wobec doręczenia decyzji jednej ze stron postępowania w dniu 6 maja 2021 r., biegł od 7 maja 2021 r. do 7 czerwca 2021 r. (ostatni dzień terminu przypadał w sobotę - 5 czerwca 2021 r.). W tym czasie skarżący nie złożył skargi. Skarga została wniesiona 28 lipca 2021 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, po odebraniu 21 lipca 2021 r. pisma organu z 16 lipca 2021 r. informującego o braku podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego jak i o przesłankach wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania administracyjnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w terminie 30 dni od dnia dowiedzenia się o decyzji, który – zdaniem organu – został uchybiony. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie uzasadnione jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mianowicie skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu, czyli dopełnił czynności, dla której termin został uchybiony. W terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu - czyli od momentu otrzymania w dniu 21 lipca 2021 r. pisma organu z 16 lipca 2021 r. - złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie w motywach wniosku uprawdopodobnił, że uchybienie terminu było przezeń niezawinione. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z 22 kwietnia 2010 r. II OZ 352/10; 7 sierpnia 2008 r. I OZ 581/08, cbosa). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Brak winy należy rozumieć jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności wymaganej przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy strony należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W tej sprawie skarżący, jako następca prawny J.D. tuż po śmierci ojca podjął czynności mające na celu ochronę własnego interesu prawnego, wobec czego nie można postawić mu skutecznego zarzutu niedbalstwa. Jednocześnie organ prowadząc ze skarżącym korespondencję w kwestii doręczenia decyzji oraz wniosku o zawieszenie postępowania dopiero w piśmie z 16 lipca 2021 r. poinformował go o przesłankach wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania administracyjnego i terminie, w którym takie żądanie powinno zostać wniesione do organu, który w opinii organu został uchybiony. Skoro więc uchybienie terminu było przez skarżącego niezawinione, termin do wniesienia skargi należy przywrócić. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. dc