II OZ 914/12
Sądy administracyjne2012-10-19
Sygnatura
II OZ 914/12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2012-10-19
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Maria Czapska - Górnikiewicz
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie i przywrócono termin
Treść orzeczenia
SENTENCJA
II OZ 914 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Lu 950/11 w zakresie odmowy przywrócenia E. K. terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi E. K. na postanowienie Wojewody Lubelskiego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić E. K. termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
UZASADNIENIE
Sygn. akt II OZ 914 / 12
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej E. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 28 lutego 2012 r.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w dniu 2 kwietnia 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu podając, iż z zawiadomienia o rozprawie, które otrzymała w dniu 14 lutego 2012r. wynikało jednoznacznie, że rozprawa odbędzie się w dniu 16 lutego 2012r. Sąd nie poinformował jej, że na rozprawie odroczono termin publikacji orzeczenia, wyznaczając go na dzień 28 lutego 2012 r., o czym dowiedziała się dopiero z treści postanowienia Sądu z dnia 27 lutego 2012 r., które otrzymała w dniu 27 marca 2012r.
Oddalając powyższy wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał na treść art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku wydanego w niniejszej sprawie. O braku winy skarżącej w uchybieniu terminu nie może świadczyć nieznajomość przez nią aktualnie obowiązujących przepisów prawa. Skarżącej zostało doręczone zawiadomienie o terminie rozprawy, zawierające pouczenie, że w przypadku wydania przez Sąd wyroku oddalającego skargę jej uzasadnienie może być doręczone stronie skarżącej jedynie po złożeniu przez nią wniosku w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W treści zawiadomienia zawarta była informacja, że zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku przed ogłoszeniem wyroku jest czynnością bezskuteczną. Skarżąca wprawdzie nie stawiła się na rozprawie w dniu 16 lutego 2012 r., co było jej uprawnieniem, nie zaś obowiązkiem, jednak miała możliwość zapoznania się z przebiegiem i zakończeniem rozprawy, uzyskując wszelkie informacje w tym zakresie w sekretariacie Wydziału II tutejszego Sądu, również drogą telefoniczną. Skarżąca jednak w żaden sposób nie skontaktowała się z Sądem w sprawie informacji na temat przebiegu rozprawy, która odbyła się w jej sprawie w dniu 16 lutego 2012 r., nie dołożyła zatem w tej kwestii należytej staranności.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła E. K., wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca powtórzyła okoliczności faktyczne sprawy, jak również wskazała na normy prawne, które Sąd pierwszej instancji w jej ocenie naruszył.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wskazania wymagało, iż przepisy art. 86 i art. 87 p.p.s.a. uzależniają przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, którym strona uchybiła, od uprawdopodobnienia przez tę stronę okoliczności wyłączających brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż na stronie, która uchybiła terminowi do dokonania określonej czynności, wnoszącej o przywrócenie terminu, spoczywa obowiązek przytoczenia twierdzeń i wskazania takich okoliczności, z których wynika przekonanie strony o prawdziwości jej twierdzeń. Uprawdopodobnienie oznacza przy tym złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności procesowej w terminie. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.
W przedmiotowej sprawie skarżąca została wprawdzie powiadomiona o terminie wyznaczonej rozprawy, ale Sąd w dniu 16 lutego 2012 r. to jest na dzień rozprawy zwrotnym potwierdzeniem odbioru tegoż zawiadomienia nie dysponował. Zawiadomienie o terminie rozprawy zostało doręczone skarżącej w dniu 14 lutego 2012 r., a więc z opóźnieniem w stosunku do terminu, o jakim mowa w art. 91 § 1 zd. trzecie p.p.s.a. Powyższe okoliczności winny były być uwzględnione przy ocenie zawinienia przez skarżącą w dopełnieniu terminowego dokonania czynności, która wniosek o uzasadnienie wyroku złożyła po rozprawie wyznaczonej na dzień 16 lutego 2012 r., ale przed terminem wyznaczonej publikacji wyroku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty podnoszone we wniosku skarżącej o przywrócenie terminu, powtarzane także w rozpoznawanym zażaleniu w świetle wszystkich okoliczności sprawy zasługiwały na uwzględnienie i stanowiły przesłankę przywrócenia terminu do złożenia przedmiotowego wniosku.
Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 oraz art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.