VI SA/Wa 107/06

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej centralnego zapłonu oraz gładkolufowej do celów sportowych postanawia: zwolnić K. C. od kosztów sądowych w części dotyczącej obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia [...] lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej centralnego zapłonu oraz gładkolufowej do celów sportowych. W dniu 10 lipca 2007 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w związku z czym pismem z dnia 11 lipca 2007 r. skierowano do skarżącego wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w wysokości 100 zł. W dniu 14 sierpnia 2007 r. wpłynął do Sądu złożony przez skarżącego na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy (PPF), w którym wnosił o zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Mając na uwadze, iż na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 marca 2007 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, dnia 10 września 2007r. skarżący wezwany został do uzupełnienia wniosku poprzez udzielenie wyjaśnień: a/ czy od chwili złożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 22 grudnia 2006r. nastąpiła zmiana jego sytuacji finansowej, b/ czy na skarżącym ciążą w chwili obecnej zobowiązania kredytowe (w takim przypadku zobowiązano skarżącego do podania ich wysokości i skali miesięcznych wydatków związanych z ich spłatą). Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz udzielonych w odpowiedzi na wezwanie Sądu, jak również dokumentów załączonych do poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący i jego żona są osobami niepełnosprawnymi. Z powodu niemożności spłaty zadłużenia zmuszeni byli sprzedać dom [...]. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie z żoną. Posiada dom o powierzchni [...] działkę o powierzchni [...] oraz samochód marki Fiat 126 p [...]. Skarżący otrzymuje rentę w wysokości 1330 zł., natomiast małżonka skarżącego pobiera rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w kwocie 519 zł netto. Do formularza skarżący załączył umowę [...], na mocy której otrzymał wraz z żoną kredyt w kwocie 93.159 zł na spłatę kredytu hipotecznego [...] na modernizację domu mieszkalnego jednorodzinnego oraz na koszty ubezpieczenia, z przeznaczeniem na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Miesięczna rata spłaty kredytu wynosi 640 zł. Ponadto na skarżącym ciąży obowiązek alimentacyjny wobec jego byłej żony [...] Obecnie, według oświadczenia skarżącego, wysokość alimentów na rzecz jego byłej żony wynosi 270 zł miesięcznie. Łączne niezbędne miesięczne wydatki, w tym koszty związane z utrzymaniem domu, skarżący oszacował na kwotę 1234 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę, iż sytuacja majątkowa skarżącego i jego możliwości finansowe były już dwukrotnie przedmiotem analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 25 lipca 2006 r. odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, przy czym zażalenie na powyższe postanowienie zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 października 2006 r. oddalone. Następnie powtórnie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 marca 2007 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując na brak zmiany sytuacji majątkowej skarżącego. Jak podnosi bowiem w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zgłoszony w tej samej sprawie ponownie, po uprawomocnieniu się postanowienia odmawiającego takiego zwolnienia, podlega merytorycznemu rozpoznaniu, przy czym w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności powinien być oddalony (p. "Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze", J. Gudowski /w:/ T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska tom 1, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 2001 s. 272 i cyt. tam orzecznictwo SN). W związku z powyższym zasadniczą kwestią również przy rozpoznaniu przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest ocena, czy od momentu wydania przez referendarza sądowego postanowienia w dniu 13 marca 2007 r. miały miejsce okoliczności wpływające na zmianę sytuacji majątkowej skarżącego, a w konsekwencji zdolności do pokrycia kosztów postępowania sądowego. W przypadku skarżącego należy zauważyć, iż pomimo że uzyskuje wraz z żoną dochód na zbliżonym poziomie co poprzednio, w chwili obecnej obciążony jest koniecznością spłaty kredytu mieszkaniowego w kwocie przekraczającej 90 tysięcy złotych, którego rata miesięczna sięga kwoty 640 zł. a okres spłaty wynosi 20 lat. Tym samym, w ocenie Sądu wykazane przez skarżącego okoliczności świadczą o zmianie jego sytuacji majątkowej w stopniu uzasadniającym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. Biorąc bowiem pod uwagę aktualną sytuację majątkową skarżącego nie jest możliwe poczynienie przez niego oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym żony. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.