II OSK 1431/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lipca 2007r. sygn. akt II SA/Po 226/07 o odrzuceniu skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Po 226/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...]. Od powyższego postanowienia A. J., reprezentowany przez adwokata, złożył skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwą formę skargi kasacyjnej, z uwagi na rygor, jakim są obwarowane niektóre braki formalne, zapewnić ma obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego – stosownie do regulacji art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis art. 176 powołanej ustawy określa m. in. wymagania materialne (konstrukcyjne) skargi kasacyjnej, którymi są: a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; b) wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; c) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna A. J. nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W orzecznictwie prezentowany jest konsekwentnie pogląd, że braki w tym zakresie nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2007r., sygn. akt II OSK 1031/06). Sąd nie może domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera swoje żądanie rozstrzygnięcia. Stąd też brak powyższego elementu konstrukcyjnego nie pozwala traktować przedmiotowego pisma jako skargi kasacyjnej podlegającej merytorycznemu rozpoznaniu. W zaistniałej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany jest odrzucić skargę kasacyjną. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 180 i art. 178 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.