Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I C 1290/25

Sądy powszechne2026-02-27
Sygnatura
I C 1290/25
Data orzeczenia
2026-02-27
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Barbara Przybylska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt:I C 1290/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 27 lutego 2026 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Barbara Przybylska</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 roku w Gliwicach</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">X. F.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo</p> <p>SSO Barbara Przybylska</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego <span class="anon-block">(...)</span> zadośćuczynienia 366 553zł na rzecz Fundacji <span class="anon-block">(...)</span> za naruszenie przez przedstawiciela organu państwa w osobach sędziów<span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> zasad prawnych (nadużycie władzy i zajmowanych stanowisk, przepisów ustaw, poświadczeniu nieprawdy, ukrywaniu dokumentów, zaniechania obowiązku zawiadomienia <br/>o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, naruszenia zasad procesowych i obrazy prawa procesowego) zarzucając nieprawidłowość czynności procesowych podejmowanych przez sędzię <br/> <span class="anon-block">(...)</span> w toku postępowania <span class="anon-block">(...)</span> oraz wydanie przez sędziego <span class="anon-block">(...)</span> postanowienia o odmowie wyłączenia sędziego.</p> <p>Powództwo jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 191ˡ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a>. .</p> <p>Argumentacja powoda sprowadza się do kwestionowania prawidłowości podejmowanych <br/>w ramach sprawy karnej czynności i kontestowania decyzji sędziów, nie wskazuje natomiast aby doszło do wyrządzenia mu szkody i zaistnienia podstaw odpowiedzialności Skarbu Państwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 417)">art. 417 kpc</a>. Ewentualna wadliwość procesowa (o ile taka ma miejsce) podlega kontroli w ramach przewidzianych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksem postępowania karnego</a> środków odwoławczych <br/>i niedopuszczalnym jest wykorzystywanie procesu cywilnego dla poważenia decyzji zapadłych <br/>w innym procesie.</p> <p>O ile treść żądania zasądzenia zadośćuczynienia na cel społeczny mogłaby wskazywać na żądanie ochrony dóbr osobistych, to taka podstawa i odpowiadające jej podstawy faktyczne nie zostały wyartykułowane. Ponadto prawo do sądu nie stanowi dobra osobistego w rozumieniu przyjętym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23)">art. 23 k.c.</a>, nie podlega więc ochronie przewidzianej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24;art. 448)">art. 24 i art. 448 k.c.</a> co czyni powództwo oparte na tych podstawach oczywiście bezzasadnym.</p> <p>Mając powyższe na uwadze powództwo należało oddalić jako oczywiście bezzasadne na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 191(1);art. 191(1) § 3)">art. 191<sup> <!-- -->1</sup> par. 3 kpc</a>, co jednocześnie uchroni powoda przez obciążaniem kosztami przegranego procesu, <br/>a Skarb Państwa przed finansowaniem kosztów takiego postępowania.</p> </div>