VIII SA/Wa 226/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Michał Sikorski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie wniesienia sprzeciwu na zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego po wznowieniu postępowania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE VIII SA/Wa 226/08 UZASADNIENIE Pismem z 4 czerwca 2008 r. J.J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewody [...], na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r., znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu odnośnie zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego położonego w [...] na [...]. Wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 u.p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (§ 3 i § 4 u.p.p.s.a.). Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r., znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu odnośnie zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego położonego w [...] na [...]. W tym miejscu należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawierała nieprawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia odwołania, a mianowicie o możliwości zaskarżenia decyzji skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podczas gdy prawidłowo pouczyć należało o odwołaniu od decyzji do organu wyższego stopnia, jakim w tym przypadku był Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Z akt sprawy wynika, że decyzja ta wydana została na podstawie art. 151 §1 pkt 2, art. 138 §1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego. O ile można się zgodzić z pierwszą podstawą prawną, tj. art. 151 §1 pkt 2 kpa, że decyzja została wydana w trybie wznowieniowym, to jednocześnie wyklucza to stosowanie art. 138 §1 pkt 1 kpa, gdyż postępowanie toczące się na skutek wniosku o wznowienie jest postępowaniem odrębnym i nie stanowi prostej kontynuacji postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Organ wydający decyzję z wniosku o wznowienie postępowania wydaje decyzję jako organ pierwszej instancji, od której to decyzji przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia. Organ administracji procedujący na skutek wniosku o wznowienie może wydać jedynie decyzję określoną w art. 151 §1 kpa, a ponieważ jest organem pierwszej instancji nie może wydać decyzji na podstawie art. 138 kpa, który stanowi jakie decyzje może wydać organ odwoławczy. Skarga do sądu administracyjnego wniesiona bez wyczerpania środków odwoławczych jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Jakkolwiek skarżąca została błędnie pouczona o trybie zaskarżenia decyzji, to zgodnie z art. 112 kpa nie może to rodzić dla niej negatywnych konsekwencji, dlatego strona ma możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji do organu wyższego stopnia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 1999 r., I SA 1600/98, Lex nr 48568, uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2005 r., I SA/Wa 1759/04, Lex nr 199007). Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności, wniesienie przez skarżącą skargi na decyzję z dnia [...] maja 2008 r., tj. decyzję wydaną przez organ I instancji, uznać należało za niedopuszczalne. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.