III SA/Kr 676/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody z dnia 22 sierpnia 2007 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE W skardze "na działania administracji samorządowej" opatrzonej datą 16 marca 2011r., a następnie sprecyzowanej pismem z dnia 9 maja 2011r. J. M. zakwestionował m.in. decyzję Wojewody z dnia 22 sierpnia 2007r., znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt administracyjnych, od zaskarżonej decyzji Wojewody nie zostało wniesione odwołanie do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej i dlatego stała się ona ostateczna z dniem 11 września 2007r. Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, iż zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję, wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skargi na decyzję organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.