I SO/Kr 14/17

SENTENCJA Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego p o s t a n a w i a I) zwolnić M. J. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla M. J. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. UZASADNIENIE M. J. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w związku z zamiarem wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt II FZ 224/17 oddalającego zażalenie wnioskodawczyni od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 763/15 w zakresie umorzenia postępowania o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. S. z dnia 23 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. We wniosku strona oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a źródłem jej utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 1.568,71 zł pomniejszona o kwotę 470,96 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości 208,17 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom wielkości 9,5 m x 10,80 m oraz nieruchomość rolna wielkości 0,7261 ha i budynek gospodarczy. Zarówno dom mieszkalny, jak i budynek gospodarczy są w stanie do remontu. Dom nie posiada urządzeń sanitarnych, do wymiany jest piec centralnego ogrzewania. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, wierzytelności, ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż liczy 72 lata, ponosi znaczne wydatki na utrzymanie i leczenie, gdyż cierpi na przewlekłe choroby. Podała, że żyje w warunkach biologicznego wyniszczenia organizmu. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. W niniejszej sprawie M. J. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową wnioskodawczyni orzekający doszedł do przekonania, iż wykazała ona, iż spełnia powyższe przesłanki. Skarżąca dysponuje co prawda stałym dochodem z tytułu renty rodzinnej wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1.305,92 zł, jednakże wydatki, które ponosi na konieczne utrzymanie i leczenie są wysokie w stosunku do wysokości tych dochodów. Skarżąca jest osobą schorowaną, a stan jej zdrowia wymaga ponoszenia kosztów leczenia, których wysokość - zgodnie z oświadczeniem strony - wynosi od 500 zł do 1.000 zł miesięcznie. Skarżąca nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Wszystkie środki finansowe, którymi dysponuje w miesiącu przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania M. J. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W tym miejscu orzekający pragnie podkreślić, iż rozpoznając kwestię przyznania stronie prawa pomocy kierowano się jedynie przesłankami ekonomicznymi (tj. badano czy stronę stać na poniesienie określonego wydatku), nie zaś charakterem sprawy. Jedynym kryterium, od którego przepis art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnia przyznanie prawa pomocy jest bowiem brak możliwości poniesienia przez stronę jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Z tych względów orzeczono jak sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.