I GSK 1421/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 14 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 80/11 w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 14 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 80/11 odrzucił skargę K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Sąd pierwszej instancji przyjął następujący stan sprawy. Dyrektor Izby Celnej w G. decyzją z [...] listopada 2010 r. określił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2005 r. w kwocie [...] zł. Decyzja ta wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, została doręczona w dniu [...] listopada 2010 r. K. M. w dniu [...] grudnia 2010 r. wniósł skargę na powyższą decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. Sąd w dniu [...] grudnia 2010 r. przesłał skargę do Dyrektora Izby Celnej w G. Ustawowy termin do wniesienia skargi upływał zaś w dniu [...] grudnia 2010 r. Zdaniem Sądu, skargę należało uznać za niedopuszczalną, albowiem została ona wniesiona po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). K. M. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wniesienie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] listopada 2010 r. z uchybieniem terminu nastąpiło z winy skarżącego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący powołał okoliczności, które jego zdaniem spowodowały, że złożył skargę po terminie m. in.: depresja, śmierć matki czy też pozostawanie pod wpływem środków farmakologicznych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie odrzucające skargę z uwagi na przekroczenie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Według skarżącej Sąd pierwszej instancji naruszył art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wniesienie skargi z uchybieniem terminu nastąpiło z winy skarżącego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest chybiony. Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący nie kwestionuje ustalenia Sądu pierwszej instancji o wniesieniu skargi z przekroczeniem terminu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z treści powołanego przepisu nie wynika, by odrzucenie skargi z przyczyny wskazanej w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. było następstwem stwierdzenia winy skarżącego w uchybieniu terminu. Przeciwnie, naruszenie terminu do wniesienia skargi prowadzi do jej odrzucenia niezależnie od przyczyn, które spowodowały wspomniane naruszenie. W związku z tym stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji trafnie odrzucił skargę, którą bezspornie wniesiono bez zachowania ustawowego terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że podnoszone w skardze kasacyjnej argumenty dotyczące braku winy skarżącego w naruszeniu terminu do wniesienia skargi mogły mieć znaczenie przy rozpoznawaniu przez Sąd pierwszej instancji wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślenia wymaga, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi który, został uwzględniony przez WSA w G. postanowieniem z 29 sierpnia 2011 r. Tym samym uchybienie przez stronę terminowi zostało ex tunc wyeliminowane. Konsekwencją uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi było nadanie jej dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 oraz 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.