Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 843/12

Sądy administracyjne2012-10-04
Sygnatura
II OZ 843/12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2012-10-04
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Małgorzata Dałkowska - Szary

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 4 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Ż., M. O. i K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 981/12 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. Ż., M. O. i K. O. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 981/12, oddalił wniosek R. Ż., M. O. i K. O. o wstrzymanie wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty został w skardze. Pomimo jednak istnienia obowiązku powołania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o czym stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.), skarżący nie przedstawili żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Zażaleniem R. Ż., M. O. i K. O. zaskarżyli powyższe postanowienie w całości i wnieśli o jego zmianę przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że z zarzutów postawionych decyzji i załączonych do skargi dokumentów wynika podstawa wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Wskazano między innymi, że właściciele działek w głębi posesji przy ul. P. [...] w Ż., tj. skarżący w sprawie, w wyniku realizacji inwestycji będą mieli zwężony wjazd na posesję, w głębi której znajdują się ich działki budowlane, do których nie będzie możliwy dojazd samochodami ciężarowymi. Ponadto interes skarżących został naruszony przez niezgodność zamiennego projektu z postanowieniami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) jak np. bezpieczeństwo pożarowe budynku należącego do skarżących czy ograniczenie dostępu działek skarżących do drogi publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazali ani nawet nie uprawdopodobnili, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji powstanie niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Wniosek zawiera żądanie wstrzymania wykonania decyzji, nie wskazuje jednak żadnych okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie. Sąd słusznie ocenił, że skarżący nie wskazali przesłanek mogących być postawą wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem pamiętać, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Warunkiem wstrzymania takiego aktu (decyzji) jest zatem złożenie wniosku, który musi zawierać uzasadnione podstawy i wskazywać na konieczność wstrzymania zaskarżonej decyzji, z uwagi na możliwość nastąpienia negatywnych skutków wymienionych w art. 61 § 3 powoływanej ustawy. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony w tej sprawie powyższych warunków nie spełniał. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazują we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadniają, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09; postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Słusznie zatem zaskarżonym postanowieniem oddalono wniosek skarżących. Argumenty podniesione w zażaleniu nie mogą zmienić oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego co do zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 212-213; zob. też postanowienie NSA z dnia 12 października 2005 r., sygn. akt II OZ 884/05; postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II OZ 909/11). Oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie tworzy jednak powagi rzeczy osądzonej i nie uniemożliwia ponowienia wniosku. Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. tego rodzaju postanowienia mogą być zmieniane i uchylane w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 381/08). Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.