II SA/Sz 186/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata K. P. – M. na postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Sz186/21 umarzające postępowanie wywołane wnioskiem adwokat K. P.- M. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2021 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji sprawie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku uchylenia decyzji w sprawie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku p o s t a n a w i a uchylić postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2021 r. sygn. akt II SPP/Sz 186/21 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 186/21 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie orzekł o umorzeniu postępowania z wniosku adwokat K. P. – M. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji sprawie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu powyższego postanowienia, postanowieniem z 5 lipca 2021 r. starszy referendarz sądowy rozpoznając wniosek adwokat K. P. – M. o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, odmówił przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Odpis powyższego postanowienia został doręczony w dniu 8 lipca 2021 r. Następnie, w dniu 19 lipca 2021 r. adwokat złożyła w Sądzie ponownie ten sam wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz dowodem jego nadania do WSA w Szczecinie w dniu 21 czerwca 2021 r. Przyjąwszy, iż ów wniosek, złożony uprzednio w tej samej sprawie, został rozpoznany postanowieniem z dnia 5 lipca 2021 r., uznano za zbędne jego rozpoznanie po raz drugi. Postanowienie powyższe zostało doręczone w dniu 4 sierpnia 2021 r. Pismem wniesionym w dniu 11 sierpnia 2021 r., zatatuowanym "prośba o wyjaśnienie" adwokat K. P. – M. zarzuciła, iż starszy referendarz sądowy pomylił w wydanych postanowieniach pełnomocników, sygnatury, oraz wydał postanowienie na podstawie nieskładanych przez pełnomocnika wniosków z dnia 19 lipca 2021 r. W dalszej części wniosku wyjaśniono, iż adwokat w dniu 17 czerwca 2021 r. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które zawierało oświadczenie, iż koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostało opłacone ani w całości, ani w części. Następnie otrzymała postanowienie z dnia 5 lipca 2021 r., które odmawiało przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Wobec powyższego złożyła sprzeciw na czynność referendarza sądowego, po czym, otrzymała postanowienie starszego referendarza sądowego w przedmiocie umorzenia postępowania wywołanego przedmiotowym wnioskiem. Wniosek ten miał być rzekomo złożony w dniu 19 lipca 2021 r. Tymczasem adwokat nie składała ponownie wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej lecz zmierzała do zaskarżenia sprzeciwem postanowienia w przedmiocie nieprzyznania wynagrodzenia. Na podstawie zarządzenia z dnia 11 sierpnia 2021 r. z-cy Przewodniczego Wydziału II WSA w Szczecinie zobowiązano adwokat K. P. – M. do wskazania w terminie 7 dni, czy jej pismo z dnia 11 sierpnia 2021 r. stanowi sprzeciw od postanowienia starszego referendarza WSA w Szczecinie z dnia 26 lipca 2021 r. (o umorzeniu postępowania wywołanego wnioskiem stanowiącym załącznik do sprzeciwu z dnia 15 lipca 2021 r.) - pod rygorem przyjęcia, że pismo to stanowi sprzeciw od tego postanowienia. Po doręczeniu powyższego zobowiązania pełnomocnik nie przedstawił żadnego stanowiska, zatem pismo z dnia 11 sierpnia 2021 r. należy uznawać za sprzeciw od postanowienia starszego referendarza WSA w Szczecinie z dnia 26 lipca 2021 r. o umorzeniu postępowania wywołanego ponownym wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jak stanowi zaś § 2 tego przepisu w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Zaskarżone sprzeciwem postanowienie starszego zostało wydane na podstawie art. 249a p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Owa zbędność rozpatrzenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej miała wynikać ze stwierdzenia, iż taki wniosek został rozpoznany w niniejszej sprawie wcześniejszym postanowieniem. Analizując stanowisko przedstawione przez skarżącą adwokat w piśmie z 11 sierpnia 2021 roku Sąd stwierdził, iż powyższe ustalenie było wadliwe. Jak wynika z okoliczności sprawy, przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie toczyło się w jednym czasie 9 spraw ze skargi J. M. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku rodzinnego oraz dodatków, prowadzonych pod kolejnymi sygnaturami od II SA/Sz 186/21 do II SA/Sz 194/21. Adwokat K. P.-M. została ustanowiona pełnomocnikiem J. M. w sprawie prowadzonej pod sygn. II SA/Sz 186/21, a dotyczącej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...]. W powyższej sprawie, postanowieniem z dnia 5 lipca 2021 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika adwokat K. P. – M. z 17 czerwca 2021 roku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie ze skargi J. M. postanowił odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowienie o odmowie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 8 lipca 2021 roku J. M. w kopercie oznaczonej sygn. II SA/Sz 186/21. Natomiast zawarte w niej postanowienie w dotyczyło innego pełnomocnika z urzędu, działającego w imieniu tej samej skarżącej w analogicznej przedmiotowo sprawie, prowadzonej jednak pod sygn. akt II SA/Sz 189/21. Tak doręczone pismo zostało potraktowane przez pełnomocnika skarżącej jako doręczenie postanowienia w sprawie II SA/Sz 186/21, w następstwie czego adwokat w dniu 15 lipca 2021 roku wniosła do Sądu sprzeciw postanowienie z 5 lipca 2021 r. w przedmiocie odmowy przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne, oznaczając to pismo sygn. akt II SA/Sz 189/21. Do powyższego pisma dołączono wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu z 17 czerwca 2021 roku oznaczony sygn. akt. II SA/Sz 186/21. Powyższe pisma zostały włączone do akt stosownie do przywołanych w nich sygnatur. W tym stanie rzeczy pismo z 17 czerwca 2021 roku, pozbawione pisma przewodniego, zostało potraktowane jako kolejny wniosek w tej samej sprawie i zostało rozpatrzone zaskarżonym aktualnie postanowieniem z 26 lipca 2021 roku. Włączona aktualnie do akt sprawy kopia pisma z 15 lipca 2021 roku, oznaczona sygn. akt II SA/Sz 189/21, nakazuje przyjąć, iż wadliwie uznano pismo pełnomocnika skarżącej jako kolejny wniosek o przyznanie wynagrodzenia, podczas gdy taki wniosek nie został złożony. Aktualnie, w świetle poczynionych wyżej ustaleń i scalenia stanowiska skarżącej w jednych aktach, nie budzi żadnych wątpliwości, iż adw. K. P. – M. zmierzała do wniesienia pismem z dnia 15 lipca 2021 roku sprzeciwu, a załączony do sprzeciwu wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie w sprawie ze skargi J. M. nie miał charakteru samoistnego lecz jako załącznik miał potwierdzać wcześniejsze działania pełnomocnika adwokata. Stąd nie podlegał on też osobnemu rozpatrzeniu. W konsekwencji brak było też podstaw do zastosowania w sprawie art. 249a p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, że zaskarżone sprzeciwem z 11 sierpnia 2021 r. postanowienie referendarza sądowego należy uchylić jako dotyczące czynności adwokata, które faktycznie miały całkiem inny charakter. Powyższe umożliwi całościowe rozpatrzenie sprzeciwu wniesionego pismem z 15 lipca 2021 r., zgodnie z intencją pełnomocnika skarżącej.