I GSK 1518/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 20 czerwca 20. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 3 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. NSA/post.2 – postanowienie dot. wniosku "w toku postępowania" UZASADNIENIE J. O. w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z 20 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 375/12 zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Uwzględnienie wniosku jest możliwe, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby ocenić jego aktualną sytuację majątkową oraz oszacować rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności. Niezbędne jest bowiem odniesienie się do konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. W tym miejscu zauważyć należy, że szkoda, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza taką zmianę w sytuacji majątkowej i gospodarczej strony skarżącej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej pierwotnego stanu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że tego rodzaju sytuacja będzie miała miejsce w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu lub gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 465/1). Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc te uwagi natury ogólnej do rozpoznawanej sprawy stwierdza, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Podkreślenia wymaga, że skarżący nie przedstawił we wniosku żadnych konkretnych danych, na podstawie których możliwe byłoby określenie skutków majątkowych wynikających bezpośrednio z wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto skarżący nie załączył żadnych dokumentów, na podstawie których Sąd mógłby ocenić jego sytuację finansową oraz ewentualne ryzyko powstania szkody w jego majątku w następstwie wyegzekwowania należności pieniężnej określonej w zaskarżonej decyzji. W związku z tym, że Sąd nie dysponował jakimikolwiek danymi dotyczącymi sytuacji ekonomicznej skarżącego nie mógł stwierdzić, czy wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Gdyni spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzi znaczną szkodę w jego sferze finansowej. Sąd nie mógł zatem ocenić, czy skarżący spełnia kryteria określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. będące warunkiem przyznania ochrony tymczasowej w postępowaniu kasacyjnym. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.