I SA/Wa 1896/11

SENTENCJA Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. G., E. K. oraz L. G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] UZASADNIENIE Wraz ze skargą na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji W. G. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy. W wypełnionym na wezwanie urzędowym formularzu PPF wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku ([...] lat) i jej jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości [...] zł. Nie posiada oszczędności. Wnioskodawczyni wskazała, że mieszka w mieszkaniu o powierzchni [...] m ², a otrzymywana renta inwalidzka nie wystarcza jej na zaspokojenie potrzeb życiowych. W ich zakresie mieszczą się bowiem poza przeciętnymi, koniecznymi wydatkami również wydatki na sprzęt rehabilitacyjny i ortopedyczny. Ze złożonego oświadczenia wynika, że skarżąca nie posiada wystarczających środków finansowych na zakup niezbędnego wyposażenia mieszkania. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Uwzględnienie złożonego przez skarżącą wniosku jest wynikiem uznania, że przedstawione przez nią w formularzu PPF wyjaśnienia są wystarczające, by uznać, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania wszczętego jej skargą na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r. Według złożonego oświadczenia skarżąca posiada dochód w wysokości [...] zł, niemniej kwota ta, zdaniem strony, nie pozwala na uiszczenie opłat sądowych (przede wszystkim - wpisu od skargi) oraz ustanowienie we własnym zakresie profesjonalnego pełnomocnika. Powyższa ocena sytuacji finansowej, w jakiej ma znajdować się skarżąca nie budzi zastrzeżeń w świetle warunków wskazanych w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem przywołane przez stronę okoliczności, odnoszące się do wykazanych dodatkowych wydatków obciążających budżet domowy, wskazują na trudną sytuację materialną wnioskodawczyni, która poza wydatkami związanymi z koniecznym utrzymaniem (typu: opłata za mieszkanie, zakup żywności) zmuszona jest ponosić samodzielnie inne koszty, wynikające ze złego stanu zdrowia. W tej sytuacji porównanie przeciętnych, średnich kosztów utrzymania gospodarstwa domowego prowadzonego przez osobę zamieszkującą samotnie z uzyskiwanym przez podmiot składający wniosek dochodem nie może stać się podstawą rozstrzygnięcia o zasadności wniosku o prawo pomocy. Przyjęta powyżej ocena wniosku złożonego w rozpoznawanej sprawie przez skarżącą znajduje potwierdzenie w deklarowanym przez stronę braku wystarczających środków finansowych na zakup wyposażenia mieszkania. Deklarowany niedobór środków ma w tym przypadku wymiar o tyle istotny, iż odnosi się on do potrzeb finansowych o charakterze niezbędnym, mając na uwadze wiek i stan zdrowia skarżącej. Okoliczność ta potwierdza, że przedstawione w toku postępowania oświadczenie skarżącej o nieposiadaniu wystarczających środków pieniężnych stanowiło obiektywną ocenę sytuacji dochodowej strony postępowania, pozostającą w zgodności z warunkami wyznaczonymi przez przepis art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.