I SA/Sz 709/11

SENTENCJA Dnia 26 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P Z na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe UZASADNIENIE Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji, którą organ ten działając m.in. na podstawie art. 20 ust. 3 i art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustalił P Z dochód z nieujawnionych źródeł przychodu podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym i orzekł co do istoty w tym zakresie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pełnomocnik skarżącej wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszym postępowaniu, ponieważ przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie (pod sygn. akt SK 18/09) o zbadanie zgodności z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę prawną ustalenia w niniejszej sprawie należnego zobowiązania podatkowego. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny wskazanej wyżej skargi konstytucyjnej będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania, zatem jego zawieszenie winno nastąpić ze względów natury celowościowej. W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.