I SA/Wa 806/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. L. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 806/10 w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odrzucić sprzeciw. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 października 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 806/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania J. L. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Odpis w/w postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 27 października 2010 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 51). W dniu 4 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego) J. L. wniosła do tutejszego Sądu sprzeciw od wskazanego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Natomiast stosownie do § 2 pkt 6-8 w/w przepisu do czynności o których mowa w § 1 należą w szczególności: wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania, wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. W myśl art. 259 § 1 wskazanej ustawy od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 w/w ustawy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie z § 2 powołanego artykułu sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie sprzeciw od opisanego postanowienia z dnia 21 października 2010 r. J. L. wniosła w dniu 4 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego), podczas gdy ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu na to postanowienie był dzień 3 listopada 2010 r. Jak z tego wynika sprzeciw ten został wniesiony z jednodniowym przekroczeniem terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.