I SA/Ol 519/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Sędziowie sędzia WSA Renata Kantecka,, sędzia WSA Zofia Skrzynecka (spr.), Protokolant Specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 22 września 2011r. sprawy ze skargi Gminy A na decyzję Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę UZASADNIENIE W dniu 20 maja 2011 r. Gmina A złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Rozbudowa sieci wodno – ściekowej w W. w ramach kompleksowej infrastruktury aglomeracji A" do konkursu nr "[...]" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" 2007 – 2013 (dalej jako: RPO "[...]"). W ramach projektu wnioskodawczyni planowała rozbudowę sieci kanalizacyjnej o wartości 3.129.390,96 zł, do której planowano podłączenie 440 gospodarstw domowych. Pismem z dnia "[...]", nr "[...]","[...]", zatytułowanym "Decyzja", Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej poinformował wnioskodawczynię, iż jej projekt został odrzucony z dalszej oceny. W uzasadnieniu wskazano, że na etapie oceny formalnej pismem z dnia 27 maja 2011 r. zwrócono się o uzupełnienie wskazanych w tym wezwaniu braków wniosku o dofinansowanie projektu oraz załączników do wniosku. Jednakże, pomimo udzielenia odpowiedzi przez wnioskodawczynię w dniu 10 czerwca 2011 r., wniosek w dalszym ciągu nie spełniał kryteriów formalnych: nr 1 – "Kompletność wniosku" oraz nr 2 – "Kompletność załączników". Tymczasem, stosownie do § 10 punkt 2 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków RPO "[...]" do konkursu nr "[...]", niespełnienie jednego z warunków formalnych powoduje odrzucenie wniosku z dalszej procedury. Instytucja pośrednicząca wskazała, że powodem odrzucenia wniosku na etapie oceny formalnej było stwierdzenie, że wnioskodawczyni w polu B.1. wniosku jako beneficjenta określiła Gminę, natomiast w polu B.4. wniosku, określającym podmiot realizujący projekt, zaznaczyła rubrykę zatytułowaną "Nie dotyczy", podczas, gdy powinna była wskazać Urząd Gminy. W sytuacji bowiem, gdy gmina nie posiada numeru NIP lub jeśli nie przewiduje się w ramach projektu wystawiania faktur na gminę z użyciem jej numeru NIP, co miało miejsce w niniejszej sprawie, w polu B.4. wniosku jako podmiot realizujący projekt powinien zostać wskazany urząd gminy. Ponadto, w ocenie instytucji pośredniczącej, studium wykonalności nie zostało przygotowane zgodnie z Wytycznymi Instytucji Zarządzającej RPO "[...]", gdyż wnioskodawczyni, pomimo wezwania, nie przedstawiła w formie graficznej zakresu sieci kanalizacyjnej objętej wnioskiem. Zakres ten powinien być wyznaczony zgodnie z metodyką opisaną w Wytycznych do przygotowania inwestycji w zakresie środowiska współfinansowanych przez Fundusz Spójności i Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego w latach 2007 – 2013 – JASPERS. Ponadto Gmina, wbrew obowiązkowi, w załączniku nr 6 nie zaznaczyła, z jakiego tytułu wynika posiadane przez nią prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Od powyższego rozstrzygnięcia Gmina A złożyła protest, w którym w odniesieniu do stwierdzenia, że powinna była ona wskazać Urząd Gminy jako podmiot realizujący projekt, podniosła, że wypełniła wniosek zgodnie z uwagami pisma z dnia 27 maja 2011 r. wzywającego do uzupełnienia braków formalnych oraz z Instrukcją wypełniania wniosku. Jak wskazała, podmiotem realizującym projekt będzie Gmina A. Również faktury będą wystawiane na Gminę. W kwestii braku wniosku w postaci nieprzedstawienia w formie graficznej zakresu sieci kanalizacyjnej, wskazała, że został on sporządzony zgodnie z Wytycznymi do przygotowania inwestycji w zakresie środowiska współfinansowanych przez Fundusz Spójności i Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego w latach 2007 – 2013 – JASPERS oraz mapą na schemacie ideowym na s. 45 Studium Wykonalności. Gmina nie zgodziła się również z oceną, że w dokumencie stanowiącym załącznik nr 6 do wniosku o dofinansowanie nie zaznaczyła, z jakiego tytułu wynika prawo do dysponowania nieruchomością. Jak wskazała, prawo to wynikało ze zgody właścicieli na wybudowanie kanalizacji w obrębie ich działek. Pismem z dnia "[...]" Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej poinformował wnioskodawczynię o stwierdzeniu niezasadności protestu. Wskazał, że ocena formalna prowadzona jest w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący Uchwałą Nr "[...]" z dnia "[...]". Wzywając wnioskodawczynię do usunięcia stwierdzonych braków wniosku, w piśmie z dnia 27 maja 2011 r. pouczono ją, w jaki sposób powinna wypełnić wniosek w przypadku, gdy to Urząd Gminy, a nie Gmina, posiada NIP. Wnioskodawczyni w piśmie z dnia 9 czerwca 2011 r. udzieliła odpowiedzi, że podany NIP jest numerem Urzędu Gminy, a nie Gminy. Wobec powyższego, działając zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku, rubrykę dotyczącą NIP wypełniła 10 zerami. Jednocześnie powinna ona była w polu B.4. wniosku wskazać urząd gminy jako podmiot realizujący projekt, czego nie uczyniła. Natomiast w proteście wskazała, że wniosek został wypełniony prawidłowo, a podmiotem realizującym będzie Gmina, na którą będą wystawiane faktury. W ocenie instytucji pośredniczącej, wyjaśnienie to przeczyło informacjom zawartym w piśmie Gminy z dnia 9 czerwca 2011 r. Instytucja pośrednicząca nie zgodziła się również z oceną, że Studium Wykonalności zawiera wymagany załącznik graficzny dotyczący zakresu sieci kanalizacyjnej. W jej ocenie, na str. 45 Studium znajduje się wyłącznie schemat ideowy fragmentu sieci kanalizacyjnej. Gmina, pomimo obowiązku, nie przedłożyła natomiast mapy w odpowiedniej skali (1:25000), na której powinna być naniesiona planowana sieć kanalizacji sanitarnej wraz z jej głównymi elementami. Gmina nie uzupełniła również braków załącznika nr 6 do wniosku. W przedstawionym oświadczeniu nie zaznaczyła bowiem, z jakiego tytułu wynika posiadane przez nią prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Gmina A podniosła, że zaskarżona ocena została przeprowadzona niezgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO "[...]". Podtrzymując stanowisko przedstawione w proteście, w odniesieniu do pierwszej ze spornych kwestii wskazała, że podmiotem realizującym projekt będzie Gmina, a nie Urząd Gminy, i to na nią będą wystawiane faktury. W związku z powyższym w prawidłowy sposób wypełniła pole B.4. wniosku o dofinansowanie. Wskazała, że wezwanie do usunięcia braków wniosku nie odnosiło się do korekty pola B.4. Ponadto w piśmie tym wskazano, że uzupełnieniu i korekcie podlegają wyłącznie elementy wskazane w piśmie oraz oczywiste pomyłki językowe i rachunkowe. Skarżąca podniosła, że przedstawiła w formie graficznej zakres sieci kanalizacyjnej zgodnie z Wytycznymi do przygotowania inwestycji w zakresie środowiska współfinansowanych przez Fundusz Spójności i Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego w latach 2007 – 2013 – JASPERS oraz mapą na schemacie ideowym. Ponadto Studium Wykonalności na s. 14 zawiera informacje o lokalizacji inwestycji w postaci mapy lokalizacyjnej projektu oraz w pkt 1.3.1. Studium zawiera opis lokalizacji projektu. Strona skarżąca dostarczyła również wyciąg z dokumentacji technicznej, opisujący szczegółowo trasę przebiegu kanalizacji (załącznik nr 5 do wniosku o dofinansowanie projektu). W związku z tym uznała, że instytucja pośrednicząca posiadała wszelkie informacje niezbędne do dokonania pozytywnej oceny tego kryterium. Strona zakwestionowała również stanowisko instytucji pośredniczącej w zakresie nieusunięcia braku wniosku w postaci braku załącznika nr 6 do wniosku, tj. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jak wskazała, zaznaczyła w oświadczeniu tytuł, z którego wynika jej prawo do dysponowania nieruchomością w postaci zgody właścicieli nieruchomości na prowadzenie robót na ich działkach. Posiada w tym zakresie odpowiednie dokumenty, które przedstawi na żądanie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w informacji o stwierdzeniu niezasadności protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola sądowa aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Istotą sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne jest ocena legalności zaskarżonych aktów i czynności według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty ich podjęcia. Wskazać dalej należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że zaskarżona informacja będąca przedmiotem skargi nie narusza prawa w sposób skutkujący wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego. Zaznaczyć należy, że prawem w świetle przepisów regulujących dofinansowanie projektów, jest prawo rozumiane w szerokim znaczeniu tego słowa. Obok konstytucyjnego katalogu źródeł prawa stanowionego (powszechnie i wewnętrznie obowiązującego) można wyróżnić szczególne rodzaje źródeł prawa, w postaci szeroko rozumianych norm planowania, norm technicznych oraz zaliczanych niekiedy do tego katalogu aktów w postaci różnego rodzaju regulaminów, statutów, programów itp. określanych w doktrynie jako "nieformalne źródła prawa", "swoiste źródła prawa" albo "źródła niezorganizowane" (por. L. Lewicka: Znaczenie tzw. nieformalnych źródeł prawa w działaniach administracji publicznej, w: Nowe kierunki działań administracji publicznej w Polsce i Unii Europejskiej, LexisNexis Warszawa 2009, s. 96 i podana tam literatura). Postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej ustawą o z.p.p.r.. Regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (regulaminie konkursu) mają umocowanie w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, są skierowane do nieokreślonego indywidualnie kręgu adresatów, określają ich prawa i obowiązki w postępowaniu o dofinansowanie i są dla nich wiążące. Spełniają więc kryteria źródeł prawa w szerszym, wyżej przedstawionym znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że te akty normatywne (przepisy prawa), stanowią wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli. Przed przystąpieniem do badania zasadności skargi z punktu widzenia kryterium określonego w art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o z.p.p.r. (przeprowadzenie oceny projektu w sposób nienaruszający prawa) Sąd administracyjny obowiązany jest badać jej dopuszczalność według przesłanek opisanych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej jako: (p.p.s.a.), który nie został wyłączony przepisem art. 30e ustawy o z.p.p.r.. Powoduje to konieczność ustalenia, czy nie występuje jedna z wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. przesłanek do odrzucenia skargi. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Jak wyżej wskazano, jednym z warunków skutecznego złożenia skargi jest złożenie tej skargi od aktu lub czynności (bezczynności) objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest powołana na wstępie ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, z której przepisów wynika przedmiot kontroli sądów administracyjnych w sprawach z zakresu dofinansowania projektów. Przedmiotem tym jest ocena projektów wyłonionych w trybie konkursu, dokonana przez instytucję zarządzającą (pośredniczącą lub wdrażającą). Wynika to z unormowania zawartego w art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o z.p.p.r., który stanowi, że sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Celem doprecyzowania przedmiotu tej kontroli należy także uwzględnić przepisy normujące procedury odwoławcze. I tak w myśl art. 30c ust. 1 ustawy o z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W systemie realizacji RPO "[...]" na lata 2007-2013, do którego - w zakresie określenia środków odwoławczych - odsyła wyżej wskazany art. 30c ust. 1 ustawy o z.p.p.r. przewidziano, że w ramach procedury konkursowej dopuszcza się złożenie przez wnioskodawcę jednego środka odwoławczego - protestu, który może być wniesiony na każdym etapie oceny wniosku po otrzymaniu informacji o wynikach jego weryfikacji. W przypadku negatywnego rozstrzygnięcia protestu wnioskodawca ma możliwość wniesienia skargi do WSA w Olsztynie. Przedstawione regulacje prowadzą do wniosku, że przesłanką wniesienia skargi do sądu jest negatywny wynik procedury odwoławczej (nieuwzględnienie środka odwoławczego). W rozpatrywanej sprawie spełniona została przesłanka negatywnego wyniku procedury odwoławczej, o której mowa w art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o z.p.p.r. a jednocześnie nie stwierdzono wystąpienia innych określonych w art. 58 § 1 p.p.s.a. przesłanek do odrzucenia skargi, co umożliwia Sądowi merytoryczne odniesienie się do złożonej skargi. W badanym konkursie Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (w skrócie WFOŚiGW) przyjmował wnioski konkursowe, a także jako Instytucja Pośrednicząca wdrażająca rozpatrywał protesty od ocen komisji konkursowej. Zgodnie z § 8 ust.1 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007-2013 celem oceny formalnej jest potwierdzenie kompletności oraz zgodności wniosku z wytycznymi i obowiązującymi przepisami prawa, natomiast stosownie do §10 ust.4 Regulaminu ocena formalna wniosku polega na weryfikacji wniosku i jego załączników poprzez sprawdzenie, czy wniosek zawiera wszystkie wymagane elementy oraz czy został sporządzony zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie. Ocena formalna jest oceną 0-1, co oznacza, że niespełnienie choćby jednego z warunków formalnych powoduje odrzucenie wniosku z dalszej oceny. Oceniając zarzuty skargi należy, przede wszystkim mieć na względzie charakter procedur odwoławczych przy ocenie projektu i cel ich wprowadzenia. Środki odwoławcze przewidziane w u.z.p.p.r. oraz w systemie realizacji omawianego programu operacyjnego nie są środkami odwoławczymi w rozumieniu k.p.a., a ich wniesienie nie powoduje ponownego rozpoznania sprawy w jej całokształcie. Zgodnie z § 41 ust.5 Regulaminu konkursu protest stanowi pisemne wystąpienie wnioskodawcy, w którym kwestionuje on negatywną ocenę swego wniosku i wskazuje błędy jakie zarzuca tej ocenie. Zgodnie z § 46 ust.1Regulaminu IP rozpatruje protest a więc jest związana zakresem protestu tzn. sprawdza zgodność złożonego wniosku o dofinansowanie tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Negatywne rozpatrzenie protestu oznacza, że według Instytucji Pośredniczącej - w świetle zgromadzonych dokumentów - ocena wniosku, w zakresie zakwestionowanym w proteście, została przeprowadzona w sposób prawidłowy, to znaczy w sposób zgodny z kryteriami wyboru wniosku Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że niezasadne są zarzuty skargi jakoby dokonana ocena wniosku została przeprowadzona z naruszeniem prawa. Negatywna ocena wniosku przeprowadzona na etapie oceny formalnej była wynikiem stwierdzenia trzech uchybień, które nie zostały naprawione przez wnioskodawcę w zakreślonym przez IP terminie. Pismo wzywające do uzupełnienia i poprawienia wniosku zawierało szczegółowe omówienie dostrzeżonych wadliwości i braków oraz kwestii wymagających wyjaśnienia i wskazywało sposób ich naprawienia. Wnioskodawczyni uwzględniła w części uwagi i zastrzeżenia IP. W ocenie IP poprawienie i uzupełnienie wniosku nie wyeliminowało jednak wszystkich dostrzeżonych uchybień. Ponieważ negatywna ocena wniosku wymieniała trzy przyczyny, dla jakich wniosek nie mógł przejść do etapu oceny merytorycznej, a w skardze każdą z tych trzech przyczyn zakwestionowano, należy kolejno odnieść się do każdej z nich. I. Instytucja Pośrednicząca pismem z dnia 27 maja 2011 r. wezwała wnioskodawcę do wyjaśnienia w szczególności czy podany w pkt B.1 NIP jest numerem wnioskodawcy czy Urzędu Gminy. Wbrew twierdzeniom skarżącej wezwanie to bynajmniej nie wskazywało, że należy w pkt B.1 wniosku wskazać Urząd Gminy jako podmiot realizujący projekt. Jak wyjaśniono w toku postępowania sądowego (odpowiedź na skargę ) Instytucja Pośrednicząca, dostrzegając potrzebę wyjaśnienia jaki numer NIP został podany we wniosku, kierowała się własnym doświadczeniem, które wskazywało na powtarzające się błędy w tym zakresie. Wezwanie to, jak podkreśliła IP w toku postępowania sądowego, okazało się zasadne, bowiem wnioskodawca wyjaśnił, że podał NIP Urzędu Gminy a nie Gminy jako jednostki samorządu terytorialnego. W piśmie z dnia 9 czerwca 2011 r. Wójt Gminy A wyjaśnił, że podany NIP jest numerem Urzędu Gminy i wiersz 10 wniosku wypełniono zgodnie z instrukcją tj. dziesięcioma zerami. To wyjaśnienie Wójta pozostaje w sprzeczności z twierdzeniami protestu, w którym podano, że podmiotem realizującym projekt będzie Gmina A i faktury będą wystawiane na Gminę A. Jeśli Gmina, a nie Urząd Gminy, miała być podmiotem realizującym projekt, to dokonując poprawek we wniosku należało podać w pkt B.1 NIP Gminy, zaś w pkt B.4 zaznaczyć pole " nie dotyczy" . Skoro zatem Gmina zobligowana była jedynie do wyjaśnienia kwestii NIP - z przytoczeniem w wezwaniu stosownego fragmentu instrukcji wypełniania wniosków - to nie oznaczało, że musi dokonywać jakichkolwiek poprawek. Gdyby wskazany we wniosku NIP okazał się numerem wnioskodawcy jako beneficjenta, nie wystąpiłyby żadne wadliwości i brak spójności w pkt B.1 i B.4.. W sytuacji natomiast, gdy dokonując poprawek wnioskodawca wypełnił pkt B.1 poprzez umieszczenie w rubryce przeznaczonej na NIP dziesięciu zer, to ten sposób wypełnienia tego punktu oznacza (zgodnie z instrukcją wypełniania wniosków), że wystąpiła jedna z dwóch sytuacji : gmina nie ma własnego numeru identyfikacji podatkowej lub w toku realizacji projektu nie przewiduje się wystawiania faktur przez gminę z użyciem jej NIP. Wypełnienie zatem pola B.1 dziesięcioma zerami musiało prowadzić do adekwatnego do tej sytuacji wypełnienia pkt B.4. W pierwotnej wersji wniosek, mimo wpisania numeru identyfikacji podatkowej Urzędu Gminy a nie samej Gminy, w pkt B.4 zawierał zaznaczenie opcji "nie dotyczy". Dodać trzeba w tym miejscu, iż pkt B.4 jest opisany następująco "projekt ma być realizowany przez inny podmiot niż beneficjent". Logiczną konsekwencją wpisania dziesięciu zer musiało być wskazanie w pkt B.4 innego podmiotu jako tego, który będzie realizował projekt. W tej sytuacji pozostawienie zaznaczenia "nie dotyczy" w pkt.B.4., mimo zmiany w pkt B.1., stanowiło wypełnienie wniosku w sposób sprzeczny z instrukcją wypełniania wniosków, prowadzący w konsekwencji do braku spójności między zapisem w pkt B.1 i B.4.. Stanowisko skarżącej zdaje się wskazywać, że wezwanie Instytucji pośredniczącej niejako wymusiło korektę wniosku w oczekiwanym przez IP kierunku tj. poprzez wskazanie potrzeby wpisania dziesięciu zer. Analizując treść wezwania oraz załącznika Nr 1 do tego wezwania, taki wniosek skarżącej należy uznać za nieuprawniony. Twierdzenie zawarte w skardze, że w toku realizacji projektu objętego wnioskiem to Gmina będzie jego wykonawcą i jednocześnie wystawcą faktur same w sobie świadczą o tym, że wniosek został wypełniony w sposób, który nie odpowiadał planowanemu stanowi rzeczy, który wymagał jedynie wpisania we wniosku w pkt.B.1. NIP Gminy, bez dokonywania jakichkolwiek zmian w pkt B.4. Podkreślenia wymaga, że instrukcja wypełniania wniosków w części dotyczącej pkt B.1. i B.4. w sposób oczywisty odnosi się do specyficznej sytuacji, gdy wnioskodawcą jest jednostka samorządu terytorialnego, co miałoby świadczyć o prawidłowym wypełnieniu wniosku w tym zakresie. Instrukcja, to jeden z dokumentów dostępnych dla wnioskodawców na stronach internetowych, które dotyczą konkursu. W razie wątpliwości co do zakresu zmian czy uzupełnień, wnioskodawcy powinni w pierwszej kolejności sięgać do postanowień tejże instrukcji. Instytucja Pośrednicząca przewidziała ponadto telefoniczną formę wyjaśniania mogących się pojawić wątpliwości po stronie wnioskodawców, o czym poinformowano w wezwaniu z 27 maja 2011 r. Trzeba wprawdzie przyznać rację skarżącej w tej części, w jakiej podnosi ona zastrzeżenie, że stosownie do wezwania z 27 maja 2011 r. zmian można było dokonać wyłącznie w zakresie objętym wezwaniem. Niewątpliwie zabrakło dodatkowego pouczenia, że w sytuacji korekty wniosku, która pociąga za sobą konieczność doprowadzenia do zgodności z innymi częściami wniosku, wnioskodawca może tego dokonać informując IP o dokonanych dodatkowo zmianach. Biorąc jednak pod uwagę, że zgodnie z twierdzeniami strony w pkt B.1. powinien był być wpisany NIP Gminy, a więc w istocie nie były niezbędne dalsze zmiany wniosku, brak kompletnego pouczenia pozostawał bez wpływu na prawidłowość zmian dokonanych przez stronę Podsumowując należy zauważyć, iż skarżący bezzasadnie próbuje obarczyć IP odpowiedzialnością za to, że wadliwie odczytał treść wezwania z dnia 27 maja 2011 r. traktując je jako przymus określonego działania, podczas gdy zgodnie z brzmieniem załącznika do wezwania należało jedynie wyjaśnić kwestię NIP i stosownie do tego wyjaśnienia dokonać korekt zgodnie z planowanym sposobem realizowania projektu. II. Kolejny zarzut związany jest ze stwierdzonym przez IP brakiem załącznika nr 6 obejmującego oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wnioskodawca zobowiązany został do dostarczenia tego załącznika zgodnie z wzorem zamieszczonym w dokumentacji konkursowej. Realizując wezwanie z dnia 27 maja 2011 r. przedłożono wymagane oświadczenie. Jednakże treść tego oświadczenia, jak przyjęto w "decyzji" w zakresie negatywnej oceny formalnej, nie zawierała zaznaczenia z jakiego tytułu wynika posiadane przez wnioskodawcę uprawnienie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W Informacji o negatywnym rozpatrzeniu Protestu trafnie zwrócono uwagę, że oświadczenie, którego brak stwierdzono, powinno być sporządzone według wzoru określonego w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzoru wniosku o pozwolenie na budowę(Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1127, ze zm.). Zgodnie z tym wzorem, wnioskodawca powinien zaznaczyć określony w oświadczeniu właściwy tytuł (lub tytuły) prawny dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wynikający między innymi z własności, współwłasności, zgody wszystkich właścicieli na budowę. Wnioskodawca nie zaznaczył w oświadczeniu żadnego z tych tytułów, zaś poniżej pkt 6 (a właściwie w ramach pkt 6) wymieniającego tytuł, jakim jest stosunek zobowiązaniowy przewidujący uprawnienie do wykonywania robót i obiektów budowlanych, dopisano:"wynikające z następujących dokumentów potwierdzających powyższe prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Podkreślenia wymaga, że nie został zaznaczony pkt 7) o treści "zgody właścicieli na wybudowanie kanalizacji w obrębie działki". Analizując treść oświadczenia bez znajomości późniejszych wyjaśnień wnioskodawcy, które zostały zawarte dopiero w proteście, Instytucja Pośrednicząca, wobec niezaznaczenia żadnego z 7 możliwych punktów wzoru oświadczenia, nie miała podstaw do tego, by uznać, że oświadczenie jest prawidłowe. Z faktu zamieszczenia w oświadczeniu w ramach punktu 6 adnotacji, że uprawnienie do dysponowania nieruchomością wynika z bliżej nieokreślonych dokumentów potwierdzających to prawo, trudno było wysnuć wniosek, jaki jest w istocie tytuł prawny prawa dysponowania nieruchomością. Dopiero w świetle późniejszych wyjaśnień wnioskodawcy wiadomo, że tym tytułem jest zgoda właścicieli wyrażona w stosownej formie (a więc nie jakikolwiek stosunek zobowiązaniowy, o którym mowa w pkt 6, co mogłoby sugerować zamieszczenie wzmianki pod niezakreślonym zresztą pkt 6 oświadczenia). W tej sytuacji oczywistym było, że mimo złożenia dokumentu zatytułowanego "Oświadczenie", nie zostało ono należycie wypełnione, co dawało podstawę do stwierdzenia, że oświadczenie zgodne z wzorem określonym w ww. Rozporządzeniu nie zostało złożone. Nie może budzić wątpliwości, że w ramach uzupełniania wniosku o załącznik nr 6 chodziło o załącznik sporządzony według określonych w rozporządzeniu zasad a nie o jakkolwiek sporządzone oświadczenie. W skardze wnioskodawca stwierdza, że "załączył w/w dokument zaznaczając jako tytuł, z którego wynika prawo do dysponowania nieruchomością – zgody właścicieli na wybudowanie kanalizacji w obrębie działek a oświadczenia właścicieli może udostępnić na żądanie Instytucji Pośredniczącej". Stwierdzenie to pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią oświadczenia datowanego na 7 czerwca 2011 r. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności trudno uznać za zasadne zarzuty skarżącego w tym zakresie zawarte w pkt 3 skargi. III. Badając z kolei prawidłowość dokonanej oceny formalnej z punktu widzenia zgodności studium wykonalności z metodyką wyznaczania w ramach aglomeracji zakresu sieci kanalizacyjnej, która może być objęta dofinansowaniem, należy zauważyć, że studium wykonalności w myśl zasad konkursu powinno być wykonane zgodnie z wytycznymi Instytucji Zarządzającej RPO "[...]". Dostrzegając braki w tym zakresie wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia studium wskazując jednocześnie zakres uzupełnienia. Skarżący stoi na stanowisku, że dokonał uzupełnienia w sposób zgodny z treścią wezwania Z tym poglądem strony nie sposób się zgodzić, gdyż w proteście zostało zaznaczone, iż załącznik graficzny zamieszczony został w studium na str.45, podczas gdy na tej stronie znajduje się schemat ideowy fragmentu sieci kanalizacyjnej. Przede wszystkim jednak wnioskodawca nie dołączył mapy w skali 1:25.000 z odpowiednimi naniesieniami szczegółowo wskazanymi w wezwaniu. Słusznie zatem wskazano w negatywnej ocenie i w stwierdzeniu o niezasadności protestu, że dokonane uzupełnienia nie są poprawne. Nie można, jak chce tego strona skarżąca, wywodzić, że Instytucja Pośrednicząca ostatecznie posiada wszelkie informacje niezbędne do dokonania pozytywnej oceny. Warunki Konkursu wymagają bowiem by określone informacje zostały podane z zastosowaniem określonych reguł i w określonej formie. Oznacza to, że niezbędne dane powinny być przedstawione w pewien określony sposób, w tym przypadku w określonej formie graficznej, co nie zostało zrealizowane. Na marginesie konieczne jest zwrócenie uwagi na to, że zgodnie z art. 30g z.p.p.r., informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. W rozpatrywanej sprawie Instytucja Pośrednicząca informacji o negatywnej ocenie formalnej nadała formę decyzji administracyjnej. Jest to niewątpliwie uchybienie, które nie miało jednak wpływu na wynik sprawy. Przyjąć bowiem należy, że o istocie rozstrzygnięcia decyduje jego podstawa prawna i treść, a nie nazwa. Skoro zatem w decyzji z dnia "[...]" powołano się między innymi na art. 30a ust.3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i użyto sformułowania "informuje że wniosek (...) został oceniony negatywnie, należało potraktować nazwane decyzją pismo skierowane do strony jako informację, o której mowa w ww. przepisie. Oceniając dokonaną w sprawie ocenę formalną należy dodatkowo zwrócić uwagę, że ustanowione warunki konkursu, wymagające ścisłego respektowania zasad dotyczących przeprowadzenia go, nie mogą być postrzegana jako wyraz biurokracji, gdzie forma przerasta treść. Formalistyczne podejście do wniosków ma bowiem na celu zapewnienie możliwości sprawnej kontroli realizacji projektów, na które przyznano dofinansowanie. Przy kontroli tego rodzaju wniosek wraz załącznikami na podstawie którego przyznano dofinansowanie stanowią wzorzec według którego ocenia się realizację projektu. Z tego względu wszelkie niedokładności, niejasności i braki muszą być usunięte na etapie oceny formalnej., Dlatego też Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oddalił skargę, stwierdzając, ze ocena projektu została przeprowadzona w sposób, który nie narusza prawa.