III SA/Łd 902/21

SENTENCJA Dnia 27 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Gminy D. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia 5 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W piśmie z 7 września 2021 r., wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Zarządu Województwa [...], Gmina [...] złożyła skargę na pismo Zarządu Województwa [...] z [...]. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia przez skarżącą braków formalnych wniosku. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa [...] wniósł o odrzucenie lub pozostawienie bez rozpoznania skargi, a gdyby Sąd nie podzielił powyższego stanowiska, o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazano, że skarga została wniesiona na podstawie art. 61 ustawy wdrożeniowej. Natomiast w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z sytuacji opisanych w art. 61 ustawy wdrożeniowej, dających możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a zatem skarga jest niedopuszczalna. To wniosek o dofinansowanie został pozostawiony bez rozpatrzenia na podstawie art. 43 ustawy wdrożeniowej, a nie protest. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepis art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Ustawa z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa) jest ustawą szczególną w rozumieniu powołanego wyżej przepisu art. 3 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 43 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej, w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Podkreślić należy, że ustawa wdrożeniowa nie przewiduje żadnego środka odwoławczego od pisma informującego o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych. Ustawa przewiduje środek odwoławczy w postaci protestu, jednak przysługuje on jedynie od informacji o negatywnej ocenie projektu. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Ustawa wdrożeniowa przewiduje także możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, skarga przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (vide: postanowienie z 3 lipca 2019 r., I SA/Rz 415/19, www.cbois.nsa.gov.pl), analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że możliwość wniesienia protestu uzależniona jest od wcześniejszej oceny projektu, dokonanej na podstawie kryteriów wyboru projektów. Ocena projektu dotyczy wyłącznie weryfikacji projektu pod kątem spełniania kryteriów wyboru projektów i jest możliwa dopiero, w sytuacji gdy dany projekt spełnił wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jedynie zachowanie procedury poprawnego złożenia wniosku daje możliwość jego oceny. Tylko złożenie poprawnego formalnie wniosku umożliwia jego późniejszą ocenę. Idąc dalej, zaskarżenie do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o dofinansowanie możliwe jest więc tylko w przypadku rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku według kryteriów wyboru (vide: postanowienie WSA w Lublinie z dnia 26 maja 2017 r., III SA/Lub 136/17; powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Gmina [...] wniosła skargę na pismo Zarządu Województwa z [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia przez skarżącą braków formalnych wniosku. Tak więc nie mamy w tym wypadku do czynienia z rozstrzygnięciem, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Oceny projektu bezspornie nie stanowi zaskarżone pismo informujące o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia. Od takiego rozstrzygnięcia nie przysługuje protest, bowiem możliwość jego wniesienia została w ustawie wdrożeniowej ograniczona jedynie dla przypadku negatywnej oceny projektu. W tych okolicznościach za niedopuszczalne należny uznać zaskarżenie takiej czynności skargą do sądu. W powyższej kwestii wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny, który stwierdził, że pozostawienie przez Zarząd Województwa wniosku bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia przez skarżącą braków formalnych nie może być uznane za negatywną ocenę projektu w rozumieniu art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, a w konsekwencji od tego rozstrzygnięcia nie przysługiwało prawo do wniesienia protestu na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wniosek strony skarżącej nie przeszedł bowiem do kolejnego, merytorycznego etapu konkursu, na którym ocenia się projekt, gdyż nie spełnił warunków, które badane są przez organ na etapie wcześniejszym – oceny formalnej złożonego wniosku. Od wyników oceny wstępnej wniosku nie przysługuje wnioskodawcy żaden środek prawny, w tym w postaci protestu. Protest składać można w przypadku negatywnej oceny projektu, która dokonywana jest po przejściu wniosku przez etap sprawdzenia wymagań formalnych. Jeżeli wniosek skarżącego nie przeszedł pomyślnie weryfikacji formalnej, to nie mógł być dopuszczony do oceny projektu, a więc złożony "protest" ani inny środek odwoławczy stronie nie przysługiwał. Analogiczny pogląd został wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przykładowo w postanowieniach: z 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GSK 2641/19; z 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 3855/17, z 30 lipca 2019 r., sygn. akt I GSK 1136/19 (postanowienia te dostępne w internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego należy stwierdzić, że brak jest podstaw do rozszerzania możliwości wniesienia protestu, a następnie skargi do sądu administracyjnego na inne niż wskazane w ustawie przypadki. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który w sprawie ma zastosowanie na podstawie art. 64 ustawy wdrożeniowej, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Tego rodzaju sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Z tych też względów, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. ab/