II SA/Ke 665/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędzia WSA Agnieszka Banach Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz- Stando po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2021 r. sprawy ze skargi Wojewody Świętokrzyskiego na uchwałę Rady Miasta Skarżyska- Kamiennej z dnia 30 marca 2021 r. Nr XXXIV/277/2021 w przedmiocie określenia wzoru wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz wzoru deklaracji o dochodach I. stwierdza nieważność § 4 zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Gminy Skarżysko-Kamienna na rzecz Wojewody Świętokrzyskiego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Rada Miasta Skarżyska-Kamiennej podjęła 30 marca 2021 r. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.), w związku z art. 7 ust. 1e ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2133 ze zm.), uchwałę nr XXXIV/277/2021 w sprawie określenia wzoru wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz wzoru deklaracji o dochodach. W § 4 tej uchwały wskazano, że wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą uchwałę, domagając się stwierdzenia nieważności § 4, Wojewoda Świętokrzyski, zarzucił naruszenie art. 38 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 roku o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa (Dz.U. z 2021 roku poz. 11), dalej zwanej "ustawą zmieniającą" poprzez uchwalenie w § 4 uchwały terminu jej wejścia w życie w sposób sprzeczny z art. 38 przytoczonej ustawy, który określa ustawowo termin wejścia przedmiotowej uchwały w życie. W uzasadnieniu skargi jej autor, wskazał, że w art. 38 ustawy zmieniającej został uregulowany ustawowo termin wejścia w życie uchwał podejmowanych na podstawie art. 7 ust. 1e ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Z tej przyczyny Rada postanawiając, że skarżona uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego, naruszyła art. 38 ustawy zmieniającej, zgodnie z którym uchwała powinna wejść w życie z dniem 1 lipca 2021 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie w całości. Wskazał, że ponieważ postanowienie § 4 zaskarżonej uchwały nie spowodowało, mimo jego brzmienia, wcześniejszego jego wejścia w życie, niż przewiduje art. 38 in fine ustawy zmieniającej, uchybienie to pomimo niezgodności treści § 4 zaskarżonej uchwały z art. 38 tej ustawy, można zakwalifikować jako nieistotne naruszenie prawa w rozumieniu art. 91 ust 4 o samorządzie gminnym, o charakterze omyłki pisarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) dalej zwanej "p.p.s.a" sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w powyżej wskazanym przepisie, Sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem oceny jest uchwała Rady Miasta Skarżyska-Kamiennej z 30 marca 2021 r. w sprawie określenia wzoru wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz wzoru deklaracji o dochodach. Nie było w sprawie kwestionowane, że powyższa uchwała stanowi akt prawa miejscowego, a w konsekwencji podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym, zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1461). Ponadto stosownie do art. 4 ust. 1 tej ustawy, akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy. Podstawę podjęcia zaskarżonej uchwały stanowił art. 7 ust. 1e ustawy o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2133 ze zm.), który stanowi, że rada gminy określa, w drodze uchwały, wzór wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz wzór deklaracji, o której mowa w ust. 1. Cytowany przepis został wprowadzony do ustawy o dodatkach mieszkaniowych na mocy art. 11 pkt 7 lit. b ustawy zmieniającej i na podstawie art. 51 pkt 1 tej ustawy wszedł w życie od 5 stycznia 2021 r. Z kolei w myśl art. 38 ustawy zmieniającej, w terminie do dnia 1 lipca 2021 r., rady gmin podejmą uchwały, o których mowa w art. 7 ust. 1e ustawy zmienianej w art. 11 (to jest w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Uchwały rad gmin wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2021 r. Analiza wszystkich przytoczonych wyżej regulacji prowadzi do wniosku, że rada gminy została, na podstawie ustawy o dodatkach mieszkaniowych, upoważniona do określenia w drodze uchwały wzoru wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz wzoru deklaracji o dochodach gospodarstwa domowego. Uchwały te mogą być podejmowane od 5 stycznia 2021 r., jednak wchodzą w życie od 1 lipca 2021 r., co zostało wskazane bezpośrednio przez ustawodawcę w art. 38 ustawy zmieniającej. Tymczasem w § 4 zaskarżonej uchwały postanowiono, że wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego. W tej sytuacji, stwierdzić należy, że tak określona data wejścia w życie omawianej uchwały jest niedopuszczalna i rażąco narusza art. 38 ustawy zmieniającej. Podkreślenia wymaga, że prawidłowa pod względem prawnym uchwała musi spełniać niezbędne wymagania zarówno w aspekcie materialnym, jak i formalnym. W ramach katalogu formalnych warunków podjęcia ważnej uchwały wyróżnić można prawidłowe określenie jej wejścia w życie. Nie można zgodzić się z zawartym w odpowiedzi na skargę poglądem, że § 4 uchwały, nie spowodował jej wcześniejszego obowiązywania, skoro z Dziennika Urzędowego Województwa Świętokrzyskiego wynika, że uchwała ta została opublikowana 6 kwietnia 2021 r. pod pozycja 1339, co wskazuje na wejście jej w życie od 21 kwietnia 2021 r. Nie do zaakceptowania jest również pogląd, że niezgodność § 4 zaskarżonej uchwały z art. 38 ustawy zmieniającej należy traktować jak omyłkę pisarską. Niezbędnym jest zaznaczenie, że do 30 czerwca 2021 r., zgodnie z art. 11 pkt 11 w związku z art. 51 pkt 4 ustawy zmieniającej, obowiązywał art. 9 pkt 3 i 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zgodnie z którym wzór wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz wzór deklaracji o dochodach gospodarstwa domowego określała Rada Ministrów w drodze rozporządzenia - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 156, poz. 1817 ze zm.). Zatem wzory wniosku i deklaracji obowiązywały i powinny być stosowane do 30 czerwca 2021 r., a dopiero od 1 lipca 2021 r. powinny wejść w życie wzory określone przez organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego. W konsekwencji błędne określenie wejścia w życie zaskarżonej uchwały spowodowało niedopuszczalne funkcjonowanie dwóch wzorów wniosku o wypłatę dodatku mieszkaniowego oraz dwóch wzorów deklaracji o dochodach gospodarstwa domowego. Jednych określonych rozporządzeniem z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, drugich - określonych zaskarżoną uchwałą. Z powyższych względów nie można się zgodzić z zarzutem, że niezgodność § 4 z art. 38 ustawy zmieniającej była naruszeniem nieistotnym. Od momentu bowiem, gdy uchwała weszła w życie, do 30 czerwca 2021 r. funkcjonowała w obrocie prawnym, powodując określone wyżej skutki prawne. Należy podkreślić, że w judykaturze przyjęto, że istotne naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu, oznacza brak zgodności lub wyraźną sprzeczność z określonymi przepisami prawa i sprzeczność ta wynika wprost z treści takiego przepisu (por. wyrok NSA z 22 sierpnia 1990 r., sygn. akt SA/Gd 796/90, OSP 1991 nr 3, poz. 129). Przy czym sprzeczność ta musi być oczywista i bezpośrednia – nie ulega wątpliwości, że taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego Wojewody ustalone stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265).