I SA/Gl 1024/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za okres od marca 2015 r. do września 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 17 czerwca 2021 r. A w R. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji postanowienia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 lipca 2021 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Równocześnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 lipca 2021 r., w piśmie z dnia 3 września 2021 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: przedłożenie dokumentu lub wierzytelnego odpisu dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącej i wykazującego umocowanie do wniesienia skargi; podpisanie skargi; podanie numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej. Przesyłka pocztowa zawierająca m. in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo z dnia 3 września 2021 r. została uznana za skutecznie doręczoną, w trybie przepisu art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), z dniem 22 września 2021 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Skarżąca nie usunęła również braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei art. 57 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obowiązek opatrzenia go podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym przesądza art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Osoby reprezentujące jednostkę organizacyjną, za jaką na gruncie sprawy niniejszej uznana została spółka cywilna, mają również obowiązek wykazania swojego umocowania do działania w imieniu tej jednostki przy pierwszej czynności w postępowaniu, o czym przesądza przepis art. 28 § 1 w zw. z art. 29 P.p.s.a. Ponadto, w myśl art. 46 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż skarżąca została w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braków formalnych i braku fiskalnego skargi, na adres podany przez nią w treści skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m. in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo z dnia 3 września 2021 r. została przez sąd nadana na ww. adres, za pośrednictwem operatora pocztowego. W następstwie dwukrotnej awizacji wzmiankowanej przesyłki przez operatora pocztowego (w dniach 8 i 16 września 2021 r.) i niepodjęcia jej przez adresata w terminie, została ona zwrócona do tutejszego sądu. Zważywszy na wystąpienie okoliczności, o których stanowi przepis art. 73 P.p.s.a., powyższa przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 22 września 2021 r. (środa). Przewidziany przez prawo termin na usunięcie dostrzeżonych braków skargi upłynął skarżącej z dniem 29 września 2021 r. (środa). W tym terminie skarżąca nie podjęła czynności zmierzających do sanowania braków skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym oraz brakami formalnymi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.