I SA/Sz 1026/16

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata [...] o przyznanie kosztów z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: wniosek oddalić. UZASADNIENIE Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia 7 lipca 2016 r. sygn. akt I SO/Sz 3/16 przyznane zostało skarżącej prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla niej adwokata z urzędu. Dziekan ORA wyznaczył w piśmie z dnia 4 sierpnia 2016 r., adwokata [...] pełnomocnikiem skarżącej w sprawie. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 1026/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] oddalił skargę skarżącej na wyżej wymienione postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...], a postanowieniem referendarza sądowego WSA w [...] z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 1026/16 przyznano ww. pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącej przez sądem I instancji. Pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącej w dniu 10 marca 2017 r. (data nadania) skargę kasacyjną od ww. wyroku, w której zawnioskował jednocześnie o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych oraz kosztów udzielonej skarżącej pomocy prawnej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2017 r. sygn. akt II GSK 1147/17, wydanym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę kasacyjną i odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości, wyjaśniając, że wynagrodzenie przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 258-261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.). Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje. Zgodnie z art. 250 § 2 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do rozpoznania zawartego w skardze kasacyjnej z dnia 3 marca 2017 r. ww. wniosku pełnomocnika, zastosować należy przepisy obowiązującego od dnia 2 listopada 2016 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714, dalej: "rozporządzenie"). Stosownie do treści §1 rozporządzenia, określa ono szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z §3 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Stwierdzić należy, że pełnomocnik, wnosząc o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu, takiego oświadczenia nie złożył. Na gruncie powyższego rozporządzenia aktualność zachowały wcześniejsze poglądy, zgodnie z którymi oświadczenie pełnomocnika z urzędu, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, powinno być wyraźnie sformułowanie we wniosku adwokata o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej stronie postępowania z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, OSNC z 1999 r. nr 3, poz. 63; postanowienie SN z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 133/11, LEX nr 1215161; wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05). Złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi bowiem konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia, gdyż pozwala określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Brak przedmiotowego oświadczenia stanowi zatem nieusuwalny brak wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia skutkując odmową przyznania wynagrodzenia. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego z urzędu złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej, ale nie złożył oświadczenia, czy koszty te nie zostały zapłacone, czy to w całości czy w części. Takie oświadczenie, o którym mowa w § 3 rozporządzenia nie zostało również zamieszczone w innych dokumentach znajdujących się w aktach sprawy sądowej. W konsekwencji zabrakło podstaw do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.