I OSK 1712/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 989/06 odrzucające skargę W. K. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. K. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, skarga wniesiona została przez pełnomocnika skarżącego, będącego adwokatem. Wbrew wymogowi określonemu w art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z ze zm. dalej p.p.s.a.), mimo prawomocnego postanowienia z dnia 5 grudnia 2006 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych - skarga nie została opłacona wpisem w wysokości stałej określonym w § 2 ust. 3 pkt 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz.2193 ze zm.). Zdaniem Sądu, powyższe skutkować musi odrzuceniem skargi stosownie do dyspozycji wynikającej z treści powołanego wyżej art. 221 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył W. K., wnosząc o jego uchylenie. Skargę kasacyjną oparto na podstawie naruszenia przepisów postępowania tj. art. 220 § 1 p.p.s.a. Uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem Sąd nie wezwał pełnomocnika skarżącego o uiszczenie opłaty stałej pod rygorem przewidzianym w przepisach art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, Sąd po doręczeniu pełnomocnikowi skarżącego postanowienia o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, powinien był wezwać pełnomocnika do uiszczenia wpisu od skargi, niezależnie od faktu, iż jest to wpis w wysokości stałej. Pełnomocnik skarżącego powołał się na orzecznictwo NSA z którego wynika, iż jeżeli strona po doręczeniu wezwania do uiszczania opłaty sadowej, ale przez upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność a gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 221 p.p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie, podlegająca takiej opłacie, nie została opłacona. Do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, po przekazaniu skargi sądowej - § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. Jednakże we wskazanej dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05, Dz.U. Nr 45, poz., 332, jako niezgodny z art. 221 p.p.s.a. i art. 2 Konstytucji. W tej sytuacji złożona skarga na decyzję Wojewody M. podlegała wpisowi stałemu, który winien być wniesiony do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego w gotówce lub wpłacona na jego rachunek bez stosownego wezwania Sądu. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej należy zauważyć, iż orzeczenia NSA w niej przytoczone nie mogą znaleźć zastosowania w sprawie niniejszej, gdyż dotyczą one sytuacji w której Sąd po wniesieniu skargi ma obowiązek wezwać stronę do uiszczenia wpisu. W sprawie niniejszej natomiast jak wyżej wskazano Sąd nie miał obowiązku wzywać do uiszczenia wpisu i obowiązek ten nie powstał także po uprawomocnieniu się postanowienia o pozostawienia bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Pełnomocnik był natomiast zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi najpóźniej do czasu uprawomocnienia się powyższego postanowienia. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 220 § 1 p.p.s.a. jest niezasadny. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.