II SAB/Wr 1301/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi Y. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Y. M. wniósł skargę z dnia 20 kwietnia 2021 r. kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wszczętej jego wnioskiem o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. W dniu 15 września 2021 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego z dnia 19 maja 2021 r., w którym oświadczył, że cofa skargę na bezczynność Wojewody z dnia 20 kwietnia 2021 r. oraz wnosi o kontynuowanie rozpatrywania jego sprawy. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o zwrot dokumentacji do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z postanowieniami art. 161 § 1 pkt 1 powyższej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia.