I SA/Łd 746/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi JZ na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r. oraz luty, kwiecień, od czerwca do września, listopad i grudzień 2000 r. p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowe. UZASADNIENIE W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. Z. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług w tym dodatkowego zobowiązania podatkowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w Ł. za grudzień 1999 roku oraz luty, kwiecień, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 2000 roku w łącznej wysokości 244.341,14 zł wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej wysokości 227.709,10 zł oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 23.420,10 zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Instytucję zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego regulują przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Instytucja ta tworzy sytuację, w której trwa nadal stan zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej, nadal istnieją powstałe stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa "spoczywa" bez biegu, terminy nie biegną lub podlegają wstrzymaniu, a czynności procesowe nie są podejmowane, z wyjątkiem tych które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (art. 127 powołanej ustawy). Stosownie do przepisu art. 131 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Spośród wskazanych przepisów w analizowanej sprawie zastosowanie ma art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romanowska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Warszawa 2004, s. 189 - 190). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, celowe jest zawieszenie postępowania, przedmiotem tego postępowania jest bowiem decyzja w sprawie przeniesienia odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe Spółki z tytułu między innymi dodatkowego zobowiązania podatkowego, a w orzecznictwie sądów administracyjnych daje się zauważyć rozbieżność poglądów co do tego, czy nie uiszczenie przez Spółkę w terminie dodatkowego zobowiązania podatkowego mieści się w pojęciu zaległości podatkowej w rozumieniu art. 51 i art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej. Na ową rozbieżność zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, który uznał, iż zagadnienie odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu dodatkowego zobowiązania podatkowego budzi poważne wątpliwości interpretacyjne. W konsekwencji Sąd ten postanowieniem z dnia 10 lutego 2009 roku w sprawie o sygn. akt I FSK 1395/07 przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA, pytanie, "czy w świetle art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług niezapłacone przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością należy uznać za zaległość podatkową w rozumieniu art. 51 i art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, za którą odpowiadają członkowie zarządu tej spółki?". Udzielenie odpowiedzi na to pytanie w bezpośredni sposób wpływa więc na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a Sąd poprzez zawieszenie postępowania zrealizuje cel, jakim jest zapewnienie jednolitości orzecznictwa sądowego, jak i ekonomiki postępowania sądowoadministracyjnego, ewentualne rozstrzygnięcie sprawy nie będzie bowiem kolidowało ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. J.S.