V SA/Wa 959/21

TEZY Błędna jest wykładnia art. 26a ust. 1a[1] pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1172 ze zm.), której skutkiem jest przyznanie beneficjentowi swobody decyzyjnej odnośnie do dokonywanych wpłat należności składkowych, tj. umożliwienie regulowania wybranych składek - za osoby niepełnosprawne, z pominięciem pozostałych ubezpieczonych. Interpretacja ta jest niezgodna z założeniem spójności systemu prawa, prowadzi bowiem do obejścia przepisów dotyczących rozliczania wpłat dokonywanych przez płatnika na poczet osób ubezpieczonych, zawartych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych oraz rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych. SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Asesor sądowy WSA - Tomasz Grzybowski (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2021 r. sprawy ze skargi E. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oddala skargę.