Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Lu 895/12

Sądy administracyjne2012-11-21
Sygnatura
II SA/Lu 895/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2012-11-21
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie

Sędziowie

Krystyna Sidor

Rozstrzygnięcie

Odmówiono przywrócenia terminu

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki K w P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem - w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. UZASADNIENIE Strona skarżąca – Spółka K. w P. została wezwana przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, nadesłanie 4 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania w terminie 7 dni. Wezwanie zostało doręczone w dniu 29 października 2010r. na adres Spółki, które potwierdziła "W. W. – pł 18/06" (k.14). Wskazane braki strona skarżąca uzupełniła w dniu 12 listopada 2012r.(data nadania przesyłki, k. 22), z tym że wpis uiściła w dniu 6 listopada 2012r. (k.15) składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. We wniosku strona skarżąca wyjaśniła, że "ze względu na charakter prowadzonej działalności osoba uprawniona do odbierania korespondencji w terminie ich nadejścia nie przebywała w firmie. Wezwania te odebrała p. W. W., która nie jest pracownikiem firmy i przekazała je osobie uprawnionej dopiero w dniu 6 listopada 2012r. tj. po upływie terminu". Skarżąca załączyła do wniosku oświadczenie W. W., z którego wynika, że jest szwagierką K. N. – dyrektora Spółki oraz że odebrała list z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...), ale oddała go do rąk U. N. w dniu 6 listopada 2012r. W przekonaniu strony skarżącej, uchybienie terminu nie było więc zawinione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270), zwanej dalej P.p.s.a., stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega natomiast na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149). W sprawie niniejszej bezspornie strona skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jako przyczynę uchybienia skarżąca wskazała, że przesyłkę odebrała osoba niebędąca pracownikiem firmy i dopiero w dniu 6 listopada 2012r. przekazała ją właściwej osobie. Wskazana okoliczność – zdaniem Sądu – nie świadczy o braku winy skarżącej w uchybieniu terminu. Jak bowiem przyjmuje się w orzecznictwie, sprawą wewnętrzną skarżącej jest taki dobór pracowników, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie firmy, natomiast zaniedbania pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w stosunku do osób trzecich obciążają osobę prawną (pracodawcę) zatrudniającego tegoż pracownika (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. Z dnia 11 maja 2010r., I SA/Go 153/10). Poza tym, jak wynika z akt administracyjnych, W. W. odebrała również decyzje organów obu instancji, co wskazuje na to, że była osobą upoważnioną do odbioru korespondencji, pomimo iż – jak twierdzi strona skarżąca – nie jest jej pracownikiem. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.