II SAB/Kr 43/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w [....] w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Wojciech Jakimowicz Sędziowie NSA: Anna Szkodzińska (spr.) NSA: Joanna Tuszyńska Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Klubu " w na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w skargę oddala UZASADNIENIE W dniu ..... listopada 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Stowarzyszenia Klub "[....]" w K. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 29 października 2007 roku oddalającego skargę Stowarzyszenia na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w K. Z uwagi na nie złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w przewidzianej prawem formie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przesłał stronie skarżącej formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPPr" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. Sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie, jak wynika z nadesłanego przez właściwy urząd pocztowy potwierdzenia odbioru, zostało doręczone w dniu 4 grudnia 2007 roku. Odbiór wezwania pokwitował Przewodniczący Stowarzyszenia - P.B. . Mimo upływu zakreślonego terminu brak nie został uzupełniony i nie nadesłano wypełnionego formularza. W dniu ..... grudnia 2007 roku Przewodniczący Stowarzyszenia Klub "[....] " złożył pismo, w którym domagał się podania jaki wniosek o przyznanie prawa pomocy może pozostać bez rozpoznania. Pismo Stowarzyszenia z dnia ... listopada 2007 roku, wnoszące o zmianę uprzednio złożonego wniosku, nie jest bowiem takim wnioskiem. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jako instytucja o szczególnym charakterze zostało wolą ustawodawcy obwarowane szczególnymi wymogami formalnymi. Z treści art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) wynika, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 powołanej ustawy). Urzędowy wzór formularza określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2245). Wyjaśnić należy, iż w toku postępowania sądowoadministracyjnego strona ma możliwość wielokrotnego składania wniosków o przyznanie prawa pomocy w różnym zakresie, jednakże każdy wniosek winien spełniać określone wymogi formalne. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2007 roku sygn. akt II SO/Kr 29/07 Referendarz sądowy, uwzględniając w całości wniosek Stowarzyszenia Klub "[....] " w K. z dnia ..... kwietnia 2007 roku, przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Przedmiotowe postanowienie w przedmiocie przyznania prawa pomocy nie zostało przez stronę zaskarżone, zatem ma ono przymiot prawomocności. Kolejny wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata należało traktować jako pismo wszczynające nowe postępowanie wpadkowe, do którego, zgodnie z art. 252 § 2 w/w ustawy, przewidziany jest wymóg złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Należy także podkreślić, że formularz wniosku został przesłany stronie skarżącej, zatem strona posiadała wiedzę o konieczności złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W myśl art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wniosek strony skarżącej został wniesiony bez zachowania tej formy, zatem merytoryczne rozpoznanie wniosku nie było możliwe. W tym stanie rzeczy należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 252, art. 257 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).