III SA/Lu 522/21

SENTENCJA Dnia 13 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE C. K. (dalej jako skarżący) wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo z dnia [...] lipca 2021 r. (nadane w placówce Poczty Polskiej S.A. dnia [...] sierpnia 2021 r.) zatytułowane "odwołanie", z treści którego wynikało, że nie zgadza się z decyzją nr [...] Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości [...] zł za przejazd po drogach publicznych pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2021 r. przedmiotowe pismo zostało przekazane Naczelnikowi L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P.. Następnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odpowiedź na skargę z dnia [...] września 2021 r. oraz przedmiotowe odwołanie skarżącego z dnia [...] lipca 2021 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] września 2021 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie adresu zamieszkania oraz jednoznaczne wskazanie czy przedmiotem skargi jest decyzja Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w białej P. z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] (decyzja I instancji) czy decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] (decyzja II instancji) w terminie 7 dnia od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi dnia [...] września 2021 r. W terminie skarżący złożył pismo, w treści którego podał swój adres zamieszkania. Nie podał jednak, którą decyzję zaskarża. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Określenie przedmiotu zaskarżenia stanowi wymóg formalny skargi, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżący pomimo skutecznego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi nie wykonał prawidłowo wezwania i nie sprecyzował, którą decyzję zaskarża. Jednocześnie wyjaśnić należy, że to rolą skarżącego jest wskazanie, czego dotyczy skarga, zaś Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, co do zasady, związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w celu skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego skarżący musi wskazać rozstrzygnięcie, czynność lub bezczynność organu, która ma stanowić przedmiot kontroli Sądu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.