II FSK 765/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej B.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2311/18 w zakresie wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2020 r., sygn. akt II FSK 765/20, o rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 23 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z 25 czerwca 2020 r., II FSK 765/20, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 czerwca 2019 r., Ill SA/Wa 2311/18. Wnioskiem z 9 października 2020 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez rozstrzygnięcie w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W wyroku z 25 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu wniesionej przez stronę skarżącą skargi kasacyjnej. Jednocześnie NSA nie orzekł w wyroku o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu. Jak bowiem wynika z art. 254 § 1 p.p.s.a., wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego; w konsekwencji wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 p.p.s.a. Stosownie do § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 18), pełnomocnik powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie i zwrócić się do tego sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.