III SA/Wa 88/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Jerzy Płusa, Protokolant A.A., po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi F. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia "[...]" listopada 2006 r. nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] określającą firmie F. Sp. z o.o. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za maj 2005 r., żądanie zwrotu nienależnie dokonanego zwrotu podatku i ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, w ocenie Sądu, należało rozważyć kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania sądowego w niniejszej sprawie w związku z pytaniem prejudycjalnym Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesionym do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości postanowieniem z 31 lipca 2007 r., sygn. akt I FSK 1062/06. Pytanie NSA, skierowane do ETS na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, dotyczyło wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: 1) czy art. 2 ust. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. l lit. a) i art. 10 ust. 2 VI Dyrektywy w zakresie czy wyłącza on możliwość nałożenia przez państwa członkowskie obowiązku zapłaty przez podatnika podatku VAT dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 nowej ustawy o VAT, w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku VAT w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?; 2) czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku VAT dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia obiektywnego faktu zadeklarowania przez podatnika zaniżonej kwoty zobowiązania podatkowego lub zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?; 3) czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 VI Dyrektywy mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 nowej ustawy o VAT? Zdaniem składu orzekającego powyższe postanowienie NSA oraz skierowanie sprawy we wskazanym zakresie do ETS, uzasadnia zawieszenie postępowania na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego w kwestii tożsamej do tej, która stanowi jedną ze spornych zagadnień sprawy rozpoznawanej obecnie. Wprawdzie ETS nie został wymieniony wprost w powołanym wyżej przepisie, jest on jednak sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (por. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed ETS jest zatem postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Użycie w powołanym przepisie słowa "może", oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji.