V SA/Wa 1495/12
Sądy administracyjne2012-11-06
Sygnatura
V SA/Wa 1495/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2012-11-06
Rodzaj
Wyrok WSA w Warszawie
Sędziowie
Beata Blankiewicz-WóltańskaIrena Jakubiec-KudiuraIzabella Janson
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz B. K. kwotę 540 zł (pięćset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
UZASADNIENIE
W dniu [...].02.2009r. cudzoziemiec wjechał na terytorium Polski przez przejście graniczne W., na podstawie posiadanej wizy o symbolu C 02 wydanej w dniu [...].01.2009 r. przez konsula w S. z terminem ważności do dnia [...].05.2009 r. określającej czas pobytu 90 dni. Następnie w dniu [...].04.2010 r. B. K. złożył do Wojewody [...] wniosek o udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wniosek złożono z uchybieniem terminu (art. 61 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach). Decyzją z [...].06.2010r. Wojewoda [...] odmówił udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, iż cudzoziemiec od dnia [...].05.2009 r. przebywał w Polsce nielegalnie.
W dniu złożenia wniosku w sprawie objętej zaskarżeniem B. K. przebywał na terytorium Polski na podstawie kolejnej wizy pobytowej o symbolu D 07 wydanej w dniu [...].11.20.10 r. przez konsula w S. z terminem ważności do dnia [...].06.2011 r., określającej czas pobytu na 185 dni. Wjazd do Polski nastąpił w dniu [...].12.2010r.
W sprawie ustalono także w dniu [...].05.2010 r. Wojewoda [...] wydał zezwolenie na pracę B. K. na stanowisku członka zarządu w T. Spółka z o.o., w okresie od dnia [...].06.2010 r. do dnia [...].06.2011r.
W dniu [...].06.2011 r. Wojewoda [...] wydał przedłużenie zezwolenia typ B nr [...] na pracę dla B. K. na stanowisku członka zarządu w T. Spółka z o.o. w okresie od. dnia [...].06.2011 r. do dnia [...].06.2013 r. W uzasadnieniu powyższej decyzji Wojewoda [...] stwierdził, iż B. K. nabył uprawnienia określone w tiret pierwszym art. 6 ust, 1 decyzji nr [...].
Pismem z [...].07.2011r. Wojewoda [...] wystąpił z wnioskiem do Ministra Pracy i Polityki Społecznej o stwierdzenie nieważności decyzji z [...].06.2011r. w przedmiocie przedłużenia zezwolenia na pracę B. K.
Decyzją z [...].08.2011r. Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z [...].06.2011r. w przedmiocie przedłużenia zezwolenia na pracę typ B nr [...] udzielonego pracodawcy T. Spółka z o.o. dla B. K. przez Wojewodę [...].
W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził, iż Wojewoda [...] udzielając cudzoziemcowi zezwolenia na pracę oparł się m.in. na przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...].01.2009 r. w sprawie określenia przypadków, w których zezwolenie na pracę cudzoziemca jest wydawane bez względu na szczególne warunki wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców. Organ wyższej instancji wskazał również, że na gruncie polskiego prawa legalne zatrudnienie cudzoziemca oznacza posiadanie przez niego zezwolenia na pracę oraz przebywania na terytorium Polski na podstawie ważnego tytułu pobytowego określonego w art. 87 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 kwietna 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z poźn. zm.). Ponadto Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził, że B. K. wjechał do Polski w dniu [...].12.201.0 r. w związku z powyższym nie spełnia wymogu określonego w art. 6 ust. 1 tiret 1 Decyzji nr [...] Rady Stowarzyszenia EWG - Turcja z dnia [...] września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia, w związku z czym nie można było zastosować w tym przypadku § 2 pkt 3 w/w rozporządzenia.
W toku prowadzonego, postępowania odwoławczego w dniu [...].03.2011 r. organ odwoławczy ustalił w Departamencie Rynku Pracy Ministerstwa Pracy i. Polityki Społecznej, iż w dniu [...].09.2011 r. pełnomocnik cudzoziemca złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...].08.2011 r. Nr [...] orzekającą o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę. Decyzją z [...].10.2011r. Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcie w dniu [...].12.2011r. zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W dacie wydania zaskarżonej decyzji w/w decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej była ostateczna.
W dniu [...].04.2011r. B. K. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z uwagi na zamiar wykonywania pracy na rzecz T. Spółka z o.o., w charakterze członka zarządu.
Wojewoda [...] decyzją z [...].09.2011r. orzekł o odmowie udzielenia stronie wnioskowanego zezwolenia stwierdzając, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał, iż cudzoziemiec nie spełnia przesłanek, o których mowa w art. 53 ust 1 pkt 1 i 19 w zw. z art. 53b ust 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach.
Po rozpatrzeniu odwołania, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] marca 2012r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Organ odowławczy stwierdził, że Wojewoda [...] udzielając cudzoziemcowi zezwolenia na pracę oparł się m.in. na przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29.01.2009r. w sprawie określenia przypadków, w których zezwolenie na pracę cudzoziemca jest wydawane bez względu na szczególne warunki wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców. Organ wyższej instancji wskazał również, że na gruncie polskiego prawa legalne zatrudnienie cudzoziemca oznacza posiadanie przez niego zezwolenia na pracę oraz przebywania na terytorium Polski na podstawie ważnego tytułu pobytowego określonego w art. 87 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 kwietna 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z poźn. zm.). Ponadto Szef Urzędu wskazał, że zgodnie ze stanowiskiem Ministra Pracy i Polityki Społecznej B. K. wjechał do Polski w dniu 04.12.2010 r. a w związku z powyższym nie spełnia wymogu określonego w art. 6 ust. 1 tiret 1 Decyzji nr [...] Rady Stowarzyszenia EWG - Turcja z dnia [...] września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia, w związku z czym nie można było zastosować w tym przypadku § 2 pkt 3 w/w rozporządzenia.
Zdaniem Szefa Urzędu cudzoziemiec nie posiada stosownego zezwolenia na pracę, a tym samym, wobec B. K. jako obywatela Republiki T. nie ma zastosowania art. 53 ust 1 pkt 1 i pkt 19 ustawy o cudzoziemcach. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy należy uznać, że cudzoziemiec nie posiada stabilnego i regularnego źródła dochodu, o którym mowa w art. 53b ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach.
Decyzja Szefa Urzędu z [...] marca 2012r., stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której pełnomocnik cudzoziemca domaga się uchylenia zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji.
Autorka skargi zarzuciła zaskarżonej decyzji:
- naruszenie przepisów ustawy z 13 czerwca 2003 z o cudzoziemcach dotyczących wydawania zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony,
- przepisów ustawy z 20 kwietnia 2004 o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w zakresie dotyczącym zatrudnienia cudzoziemców,
- przepisów Decyzji Nr [...] Rady Stowarzyszenia z [...] września 1980 roku w sprawie rozwoju stowarzyszenia, w szczególności art. 6 oraz 13 Decyzji,
- przepisów protokołu dodatkowego podpisanego w dniu 23 listopada 1970 roku w Brukseli stanowiącego integralną część układu stowarzyszeniowego z 12 września 1963 roku EWG - Turcja, w szczególności art. 41.
oraz naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności art. 7, 77 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez błędne ustalenie okresu pobytu cudzoziemca w Polsce oraz okresu jego zatrudnienia w T. Sp. z o.o. co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Pełnomocnik skarżącego wskazała - powołując się na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE - zagadnienia zastosowania "klauzuli standstill" określonych w decyzji nr [...] oraz protokole dodatkowym.
Ponadto, jak nadmieniła strona wnosząca skargę, skarżący wraz z rodziną prowadził działalność w formie spółki z o. o. T., której był udziałowcem do 15 marca 2011r., przez cały okres pobytu przebywał na podstawie wiz z prawem do pracy. Zdaniem pełnomocnika skarżącego zaistniała sprzeczność także pomiędzy ustaleniem daty wjazdu skarżącego do Polski oraz okresu jego pobytu i pracy w Polsce, co mogło w jej opinii stanowić o naruszeniu przepisów proceduralnych.
W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
W trakcie rozprawy w dniu 6 listopada 2012r. pełnomocnik skarżącego złożyła odpis prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z 17 maja 2012r. sygn. akt: II SA/Wa 2842/11, dotyczący uchylenia decyzji, którą cudzoziemcowi stwierdzono nieważność decyzji dotyczącej wydania zezwolenia na pracę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, gdyż mogły mieć one istotny wpływ na wynik sprawy zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.– zwany dalej ppsa). Sąd dostrzegł potrzebę uchylenia zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 kpa. Przeprowadzone przez organ odwoławczy postępowanie nie uwzględniło wszystkich okoliczności faktycznych, które zaistniały w przedmiotowej sprawie.
Cudzoziemiec B. K. we wniosku złożonym w dniu [...] kwietnia 2011r. do Wojewody [...] o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wskazywał, iż powodem złożenia wniosku jest zamiar wykonywania pracy.
Organ odwoławczy uznał, iż zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, w brzmieniu obowiązującym na datę złożenia wniosku, odmawia się cudzoziemcowi udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53 i art. 53b, w związku z art. 53 ust 1 pkt 1 i 19 ww. ustawy, czyli nie wykaże, że posiada uprawnienie do wykonywania pracy na terytorium RP, która jest podstawą ubiegania się o zezwolenie, a uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
W rozpatrywanej sprawie, Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2012r. wydał dla B. K. przedłużenie zezwolenia na pracę na stanowisku członka zarządu w spółce T. w okresie od [...] czerwca 2011r. do [...] czerwca 2013r. Uznając tym samym, że cudzoziemiec posiada dostęp do polskiego rynku pracy na mocy układu stowarzyszeniowego Rady Stowarzyszenia przyjętego w dniu [...] września 1980 r. decyzją nr [...] w sprawie rozwoju stowarzyszenia. Decyzja określa prawa pracowników tureckich oraz członków ich rodzin do dostępu do rynku pracy państw członkowskich Wspólnoty.
Następnie w dniu [...] czerwca 2011r., a zatem w kilka dni po wydaniu ww. decyzji, Oddział Zezwoleń na Pracę Urzędu do Spraw Cudzoziemców otrzymał informację z Oddziału Legalizacji Pobytu, że B. K. w dniu składania wniosku o udzielenie zezwolenia przebywał na podstawie wizy ważnej od [...] listopada 2010r. do [...] czerwca 2011r., a wcześniej przebywał w Polsce nielegalnie. Ten fakt zdaniem organu uzasadniał wydanie decyzji w postępowaniu nieważnościowym.
WSA w Warszawie orzekając - w sprawie skargi T. sp. z o.o. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] października 2011r. o stwierdzeniu nieważności decyzji dotyczącej wydania zezwolenia na pracę dla cudzoziemca - wyrokiem z 17 maja 2012r. sygn. akt: II SA/Wa 2842/11 uchylił ww. decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2011r. Sąd wskazał, że organ dowiedział się w dniu [...] czerwca 2011r., zatem po wydaniu decyzji o niespełnieniu przez B. K. przesłanek do przedłużenia zezwolenia na pracę, zatem trudno przyjąć, że Wojewoda [...] dopuścił się naruszenia prawa, gdy nie posiadał takiej wiedzy. Zdaniem Sądu orzekającego we wspomnianej sprawie opisana sytuacja może stanowić podstawę do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...]. Uzyskana w dniu [...] czerwca 2011r. informacja stanowi nową okoliczność istotną dla sprawy, istniejącą w dniu wydania decyzji, która niewątpliwie mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy.
Wracając do sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania, która będzie ponownie rozpatrywana przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na skutek uchylenia zaskarżonej decyzji, to wskazać należy, że będzie on zobowiązany - biorąc pod uwagę uchylenie decyzji o stwierdzeniu nieważności zezwolenia na pracę - do ponownej analizy przesłanek, od których zależy uzyskanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie okoliczności, o których mowa w art. 53 ust. 1 i 19 w związku z art. 53b ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach.
Dopiero gdy organ odwoławczy weźmie pod uwagę całokształt przedstawionych okoliczności to pozwoli mu to na ustalenie możliwości przyznania dla cudzoziemca wnioskowanego zezwolenia.
Zaś wszystkie poczynione w ten sposób ustalenia, dokonane po wnikliwej ocenie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.) winny znaleźć swoje rozwinięcie w uzasadnieniu decyzji wydanej zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200 - p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji.