III SA/Po 569/12

SENTENCJA Dnia 11 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi A. B. i A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 stycznia 2012 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2006 rok, po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 24 października 2011r. oraz postanowienie Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 27 września 2011r., II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...],- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. UZASADNIENIE Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] września 2011r. wydanym na podstawie art. 243 § 1 i 2 w zw. z art. 240§ 1 pkt 5 oraz art. 123§ 1 i art. 200§ 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005r. ze zm.) wznowił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia A. B. i A. B. zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości położonej w [...] przy ulicy [...] za 2006r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że podatnicy w dniu 5 maja 2000r. zgłosili w Starostwie Powiatowym oddanie do użytkowania budynku mieszkalnego oraz budynku garażowo – gospodarczego na działce nr [...] położonej w [...] przy ulicy [...]. Podatnicy nie złożyli korekty informacji w sprawie podatku od nieruchomości w ustawowym terminie 14 dni od dnia zaistnienia zdarzenia. W piśmie z dnia 30 września 2011r.podatnicy kwestionując wznowienie przez organ postępowania podatkowego, podnieśli, że w chwili wydawania decyzji podatkowych dotyczących ww. nieruchomości organ podatkowy posiadał pełna wiedzę o tym, że budynek mieszkalny wraz z budynkiem garażowo- gospodarczym został oddany do użytku, czego dowodzi zaświadczenie nr [...] Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] maja 2000r., które zgodnie z rozdzielnikiem zostało skierowane również do Prezydenta Miasta [...]. Podatnicy wskazali również na fakt dokonania przez organ ich zameldowania na pobyt stały pod wskazanym adresem [...], co nastąpiło w dniu [...] czerwca 2000r. Prezydent Miasta [...] decyzją wydaną w dniu [...] października 2011 r. na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5, art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 95, poz. 613 z 2010r. ze zm.) oraz uchwały nr XLI/494/05 Rady Miasta Piły z dnia 29 listopada 2005r. w sprawie podatku od nieruchomości uchylił w całości decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2006r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2006r. w kwocie 119,00zł oraz ustalił A. B. i A. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości położnej w [...] przy ulicy [...] (obecnie [...]) za 2006r. w kwocie 333,00zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku czynności sprawdzających ustalono, ze na ww. nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny i budynek garażowo – gospodarczy. Na wezwanie organu podatkowego podatnicy złożyli korektę informacji w sprawie podatku od nieruchomości w której wykazali do opodatkowania ww. budynki. Podatnicy załączyli zaświadczenie nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. o zgłoszeniu do użytkowania ww. budynków. Organ wyjaśnił, że w dniu wydania decyzji z dnia [...] lutego 2006r. organowi podatkowemu nie była znana okoliczność istnienia budynku mieszkalnego, jako podstawy opodatkowania. Decyzja w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2006r. wydana została na podstawie dokumentów będących w posiadaniu organu , tj. zapisu w ewidencji gruntów i złożonej informacji podatkowej. Wiedzę o innej podstawie opodatkowania organ uzyskał po wszczęciu postępowania kontrolnego w 2010r. Podatnicy dopiero w 2010r. a więc 10 lat po wystąpieniu okoliczności powodującej powstanie obowiązku podatkowego złożyli informację w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego, załączając do tej informacji zaświadczenie o oddaniu budynku mieszkalnego i budynku garażowo – gospodarczego do użytkowania. A. B. i A. B. wnieśli odwołanie od wskazanej wyżej decyzji domagając się jej uchylenia, wskazując na okoliczności podniesione w ww. piśmie z dnia [...] września 2011r. Ponadto podatnicy wskazali, że nie jest prawdą, że informacje o zmianie nazwy ulicy organ uzyskał dopiero w trakcie czynności sprawdzających w czerwcu 2010r. gdyż Urząd Miejski w [...] pismem z dnia [...] kwietnia 200r. poinformował A. i A. B., że dla nieruchomości będącej ich własnością oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...] ark [...] numerem ewidencyjnym [...], położonej w [...] przy ulicy [...] został nadany numer porządkowy [...], zgodnie z załączoną mapą. Dodatkowo w piśmie z dnia [...] stycznia 2012r.skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] podatnicy wskazali z wypis i wyrys z ewidencji z dnia 23 października 2003 z którego wynika, że działka Nr [...] położna przy ulicy [...] oznaczona została zaklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe (B). Nadto, powołując się na informację uzyskaną od Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta [...], dotyczącą dokumentów niezbędnych do dokonania zameldowania w budynku nowo oddanym do użytku, w tym dokument potwierdzający oddanie budynku do użytkowania oraz nadanie numeru porządkowego, podnieśli, ze wszystkie niezbędne do zameldowania dokumenty złożyli w 200r., zatem organ posiadał o nich wiedze. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 , art. 240 § 1 pkt 5, art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka wznowienia postępowania, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Dokonując bowiem wymiaru podatku od nieruchomości za 2006r. w dniu [...] lutego 2006r.w aktach sprawy brak było jakichkolwiek dokumentów świadczących o zabudowaniu nieruchomości gruntowej położnej w [...] przy ulicy [...].Dokumenty takie nie wchodziły w skład materiału dowodowego i kwestia posadowienia na gruncie budynków nie była przedmiotem rozpoznania przez organ podatkowy. W postępowaniu tym zatem organ nie miał wiedzy o okoliczności zabudowania nieruchomości gruntowej budynkami i kwestia ta nie była przedmiotem analizy organu. Podatnicy po zakończeniu budowy budynku mieszkalnego i garażowo – gospodarczego i przystąpieniu do ich użytkowania nie zgłosili tego faktu organowi podatkowemu. Zgodnie zaś z art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991e. o podatkach i opłatach lokalnych osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informacje o nieruchomościach i obiektach budowlanych w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie lub wygaśnięcia obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3. Odnosząc się do zarzutu odwołujących, że organ posiadał wiedzę o oddaniu do użytkowania ww. budynków, gdyż z zaświadczenia nr [...] Starosty [...] z dnia [...] maja 2000r. potwierdzającego zgłoszenie do użytkowania ww. budynków otrzymał również Prezydent Miasta [...], organ wskazał, że okoliczność ta miałaby znaczenie, gdyby zaświadczenie to stanowiło materiał dowodowy w prowadzonym postępowaniu podatkowym, w którym ustalono wymiar podatku za 2006r., a tak w istocie nie było. Nadanie numeru ewidencyjnego nieruchomości miało miejsce w kwietniu 200r. i było niezależne od zakończenia budowy budynków, zatem nie może stanowić potwierdzenia wiedzy organu o ich wybudowaniu. Okoliczność zmiany nazwy ulicy i nadanie działce numeru ewidencyjnego nie ma znaczenia dla wymiaru podatku od nieruchomości, nie jest bowiem zdarzeniem kreującym zobowiązanie podatkowe od budynków. A. B. i A. B. wnieśli skargę (uzupełnioną pismem procesowym z dnia 29 maja 2012r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 121 § 1, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 229, art. 233 § 1 pkt 1, art. 240 § 1 pkt 5 I art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 247a § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2013r utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2011r. wydaną na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5, art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 95, poz. 613 z 2010r. ze zm.) oraz uchwały nr XLI/494/05 Rady Miasta Piły z dnia 29 listopada 2005r. w sprawie podatku od nieruchomości, po wznowieniu postępowania, którą organ I instancji uchylił w całości decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2006r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2006r. w kwocie 119,00zł oraz ustalił A. B. i A. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości położnej w [...] przy ulicy [...] (obecnie [...]) za 2006r. w kwocie 333,00zł. Istota sporu dotyczy zasadności wznowienia postępowania zakończonego wskazaną wyżej decyzją Prezydenta Miasta [...] ustalającą A. B. i A. B. podatek od nieruchomości za 2006r. w kwocie 119.00zł na podstawie przesłanki wymienionej w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, tj. z uwagi na nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istotne dla sprawy, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który wydał decyzję. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, w dniu [...] lutego 2006r. tj. w dniu wydania decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za 2006r., organowi podatkowemu nie była znana okoliczność istnienia budynku mieszkalnego na nieruchomości położonej przy ulicy [...] w [...]. W decyzji tej wydanej na podstawie dokumentów będących w posiadaniu organu w dniu jej wydania, tj. na podstawie zapisu w ewidencji gruntów i złożonej informacji podatkowej, ustalono wyłącznie podatek od gruntu. Jak wskazał dalej organ I instancji, wiedzę o innej podstawie opodatkowania organ podatkowy uzyskał po złożeniu przez podatników w dniu [...] czerwca 2010r informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego za 2010r., do której, jako załącznik, dołączono zaświadczenie o oddaniu budynku mieszkalnego i garażowo – gospodarczego do użytkowania. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że w dniu [...] lutego 2006r w aktach sprawy, w której dokonano wymiaru podatku od nieruchomości za 2006r. brak było jakichkolwiek dokumentów świadczących o zabudowaniu nieruchomości gruntowej położnej w [...] przy ulicy [...], Dokumenty takie nie wchodziły w skład materiału dowodowego i kwestia posadowienia na gruncie budynków nie była przedmiotem rozpoznania przez organ podatkowy. W postępowaniu tym zatem organ nie miał wiedzy o okoliczności zabudowania nieruchomości gruntowej budynkami i kwestia ta nie była przedmiotem analizy organu. Podatnicy po zakończeniu budowy budynku mieszkalnego i garażowo – gospodarczego i przystąpieniu do ich użytkowania nie zgłosili tego faktu organowi podatkowemu. Powołany wyżej art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wymaga kumulatywnego spełnienia wskazanych tam przesłanek, tj. - nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody zostały ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej -są istotne dla sprawy, czyli mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy - istniały w dniu wydania decyzji, lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję, Dokonując oceny, czy w istocie okoliczność, na którą wskazuje organ, tj. istnienie budynku mieszkalnego na nieruchomości położonej przy ulicy [...] w [...], była okolicznością nową, ujawnioną po wydaniu decyzji w dniu [...] lutego 2006 r., nieznaną organowi podatkowemu, należy zwrócić uwagę, że decydujące znaczenie dla organów podatkowych przy ustalaniu podatku od nieruchomości ma wpis do ewidencji gruntów i budynków (kataster nieruchomości), stanowiący jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami, lub lokalami. Organ podatkowy wyjaśnił, że decyzję z dnia [...] kutego 2006r., ustalającą podatek od nieruchomości za 2006r. wydał na podstawie dokumentów będących w posiadaniu organu w dniu wydania decyzji, tj. na podstawie zapisu w ewidencji gruntów i złożonej informacji podatkowej. Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, że podatek ustalony został na podstawie informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, informacji sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego (wykazu nieruchomości), ewidencji gruntów. Jak wynika jednakże z przedłożonego przez stronę skarżącą, sporządzonego według stanu rejestru z dnia [...] października 2003r. tj według stanu ujawnionego na ponad dwa lata przed wydaniem przez organ podatkowy ww. decyzji, wypisu i wyrysuj dotyczącego działki nr [...], arkusz [...], położonej przy ulicy [...], działka ta w ewidencji gruntów i budynków jest oznaczona symbolem B, czyli jako "tereny mieszkaniowe". Ponadto, na co również wskazuje strona skarżąca, Prezydent Miasta [...] otrzymał zaświadczenie nr [...] z dnia [...] maja 200r. wydane przez Starostwo Powiatowe w [...] dotyczące zgłoszenia przez A. B. i A. B. do użytkowania budynek mieszkalny jednorodzinny i budynek garażowo – gospodarczy posadowione na działce nr [...] położonej w [...] przy ulicy [...]. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, nie można przyjąć, że okoliczność istnienia na działce nr [...] budynku mieszkalnego była okolicznością nową, nieznaną organowi, który wydał decyzję, jeżeli wynikała ona z materiałów będących w dyspozycji tego organu. Należy również zwrócić uwagę, że użyty w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej zwrot "wyjdą na jaw" oznacza, że istotny jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, czyli udostępnienia ich organowi, a nie moment faktycznego zapoznania się z nimi przez ten organ. To, że wyżej wskazane dokumenty były w dyspozycji Prezydenta Miasta [...] nie może budzić żadnych wątpliwości. W takim przypadku zaś, gdy w dyspozycji organu były materiały, z których bezspornie wynikała okoliczność istnienia budynku mieszkalnego na działce nr [...], a organ orzekający okoliczności tej nie zbadał, to nie można takiej okoliczności w postępowaniu wznowieniowym uważać za nową, choćby organ w postępowaniu podatkowym nie zapoznał się z tym materiałem albo niewłaściwie go ocenił. Wobec powyższego, nie ma znaczenia okoliczność, na którą powołuje się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], że dokumenty te nie wchodziły w skład materiału dowodowego w sprawie podatkowej, zatem kwestia posadowienia na gruncie budynków nie była przedmiotem rozpoznania przez organ podatkowy, co uzasadnia z kolei to, że w postępowaniu tym organ nie miał wiedzy o okoliczności zabudowania nieruchomości gruntowej budynkami. Jak wskazano wyżej, organ podatkowy nie może powoływać się na brak dostępu do ewidencji gruntów i budynków. W sprawie nie wykazał zaś, że informacje zawarte w tej ewidencji na dzień wydania decyzji były inne, niż wykazała to strona skarżąca, przedstawiając wypis i wyrys z ewidencji gruntów, sporządzony według stanu rejestru z dnia [...] października 2003 r. Z przyczyn wyżej wskazanych, również brak wykorzystania informacji wynikającej z udostępnionego organowi podatkowemu zaświadczenia Starostwa [...] w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2000r., dotyczącego zgłoszenia do użytkowania budynku mieszkalnego i budynku garażowo – gospodarczego, posadowionych na działce nr [...], położonej w [...] przy ulicy [...], nie może uzasadniać wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Mając na względzie powyższe rozważania, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja prezydenta Miasta [...], jak również postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2011 r., wydane w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania w sprawie ustalenia A. B. i A. B. zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości położonej w [...] przy ulicy [...] za 2006 r., wydane zostały z naruszeniem art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, co uzasadniało wyeliminowanie wskazanych rozstrzygnięć z obrotu prawnego. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i a, art. 200, art. 152 i art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.) orzekł jak sentencji wyroku.