VII SA/Wa 1767/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Asesor WSA Elżbieta Granatowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2022 r. sprawy ze skargi R Ch na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia 27 czerwca 2022 r., znak: GM-DOK-3.774.2.2022.SzP w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego R Ch kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2022 r. Minister Infrastruktury na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.), dalej "Kpa", oraz po rozpatrzeniu podania Pana R. C., reprezentowanego o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury z dnia 5 października 2021 r., znak: GM-DOK-4.774.43.2021.IM w przedmiocie ustalenia charakteru wód - odmówił wznowienia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że decyzją z dnia 5 października 2021 r., znak: GM-DOK-4.774.43.2021.IM, po rozpatrzeniu wniosku Pani A. G., Minister Infrastruktury ustalił, że wody zlokalizowane na działkach nr ewid. [...] obr. [...], gm. [...], pow. [...], woj. [...], na działkach nr ewid. [...] obr. [...], gm. [...], pow. [...], woj. [...] oraz na działkach nr ewid. [...] obr. [...], gm. [...], pow. [...], woj. [...] stanowią śródlądowe wody powierzchniowe płynące w cieku naturalnym o nazwie [...]. Podaniem z dnia 11 lutego 2022 r., Pan R. C., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Ministra Infrastruktury z dnia 5 października 2021 r. Po rozpatrzeniu powyższego podania oraz po analizie akt przedmiotowej sprawy Minister Infrastruktury stwierdził, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania podzielone jest na dwa etapy. Pierwszy to etap wyjaśniający, podczas którego organ administracji publicznej bada wyłącznie formalną dopuszczalność wszczęcia postępowania wznowieniowego. Na tym etapie właściwy organ bada, czy żądanie pochodzi od strony lub innego podmiotu uprawnionego do żądania wznowienia, czy zostało złożone z zachowaniem terminu wynikającego z art. 148 Kpa i czy wnoszący żądanie wskazał przesłanki wznowienia postępowania. Dopiero po stwierdzeniu zaistnienia wszystkich tych przesłanek łącznie, możliwe jest wznowienie postępowania. W razie stwierdzenia braku możliwości wznowienia postępowania, organ administracji wydaje postanowienie, na podstawie art. 149 § 3 Kpa o odmowie wznowienia postępowania. Jak wynika z posiadanych akt sprawy skarżący - Pan R. C., podaniem z dnia 11 lutego 2022 r., wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury z dnia 5 października 2021 r. Swoje żądanie Wnioskodawca oparł na przepisie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa (w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu). Jako okoliczność wypełniającą przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, wnioskodawca w podaniu z dnia 11 lutego 2022 r., wskazał, że "(...) powziął wiadomość o treści decyzji Ministra Infrastruktury wydanej w postępowaniu, którego wznowienia się domaga, w dniu 1 lutego 2022 r. w trakcie przeglądania akt sprawy w Ministerstwie Infrastruktury. O wydaniu decyzji dowiedział się natomiast od Wójta Gminy [...] w dniu 21 stycznia 2022 r. podczas wizyty w Urzędzie Gminy w sprawie podatku rolnego oraz z odpowiedzi Ministerstwa Infrastruktury na jego zapytanie z dnia 11 stycznia 2022 r, pismem z dnia 27 stycznia 2022 r. znak: [...], co skłoniło go do zapoznania się z dokumentacją przeprowadzonego postępowania (...) Wnioskodawca wcześniej nie wiedział, że w przedmiotowej sprawie toczy się postępowanie administracyjne, ponieważ postępowanie w sprawie ustalenia charakteru wód wszczęte wnioskiem państwa G. z dnia 9 lipca 2020 r. zostało umorzone. W tym stanie rzeczy, po tej dacie, Wnioskodawca nie miał podstaw czuć się zobowiązany, aby śledzić, czy w ramach jakiegoś innego postępowania administracyjnego ustalany jest charakter wody płynącej rowem [...]. Tym bardziej, że w dniu 1 lutego 2020 r. pełnomocnik Wnioskodawcy – P. C. telefonicznie wniósł o pisemne informowanie o postępach w sprawie ustalania charakteru wód [...] /vide: notatka służbowa w aktach sprawy/. Wobec powyższego Wnioskodawca był przekonany, że o toczących się postępowaniach w sprawie będzie informowany na piśmie." Co więcej Wnioskodawca wskazał również, że prześledził BIP Ministerstwa Infrastruktury i nie znalazł informacji o toczącym się postępowaniu, ani o decyzji wydanej w tej sprawie. Ponadto, do ww. podania z dnia 11 lutego 2022 r., wnioskodawca dołączył dokumenty, które w jego ocenie, potwierdzają wskazane przez niego okoliczności, tj. kopię pisma Pana R. C. kierowanego do Pana T. S. - Wójta Gminy [...] oraz kopię pisma Ministerstwa Infrastruktury z dnia 27 stycznia 2022 r. Dalej Organ wskazał, że zgodnie z brzmieniem art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W myśl art. 148 § 2 Kpa. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak wynika z uzasadnienia ww. podania z dnia 11 lutego 2022 r., wnioskodawca - Pan R. C. - dowiedział się o ww. decyzji Ministra Infrastruktury z 5 października 2021 r., w dniu 21 stycznia 2022 r., podczas wizyty w Urzędzie Gminy, zaś podanie o wznowienie postępowania zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 11 lutego 2022 r. Organ wskazał, że jak wynika z orzecznictwa sądowo - administracyjnego, strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach lub decyzji, stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością pozwalającą na ustalenie, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 15/11; wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 listopada 2010 r" sygn. akt II SA/Łd 811/10; wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 502/10; wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2009 r" sygn. akt V SA/Wa 2733/07). Jak wynika z akt sprawy, Minister Infrastruktury w dniu 7 października 2021 r., dokonał zamieszczenia na BIP Ministerstwa Infrastruktury, obwieszczenia o wydaniu decyzji w sprawie ustalenia charakteru wód cieku [...], tj. decyzji z dnia 5 października 2021 r., obwieszczenie było zamieszczone przez okres 60 dni. Ponadto, Minister Infrastruktury pismem z dnia 6 października 2021 r., zwrócił się do Wójta Gminy [...] oraz Wójta Gminy [...] z prośbą o publiczne ogłoszenie i umieszczenie na BIP informacji o wydaniu decyzji z dnia 5 października 2021 r. Z informacji przesłanej przez Urząd Gminy [...] wynika, że ww. obwieszczenie o wydaniu decyzji w sprawie ustalenia charakteru wód cieku [...] było wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] od dnia 14 października 2021 r., do dnia 27 października 2021 r., zaś jak wynika z informacji zawartych w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy [...] ww. obwieszczenie zostało opublikowane w dniu 14 października 2021 r. i zostało automatycznie przeniesione do archiwum w dniu 25 listopada 2021 r. Organ dalej przytoczył treść art. 49 Kpa, zgodnie z którym jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej. W myśl art. 219 ust 2b ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r., poz. 2233, z późn. zm.), zwanej dalej "Prawo wodne", strony postępowania o ustalenie charakteru wód, inne niż wnioskodawca oraz Wody Polskie, ustalone na podstawie ewidencji gruntów i budynków zawiadamia się o decyzjach i czynnościach, o których mowa w ust. 2a, w formie publicznego obwieszczenia, zamieszczanego na okres 60 dni na tablicy ogłoszeń urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ten organ. Skoro, jak wskazano powyżej, Minister Infrastruktury w dniu 7 października 2021 r., umieścił na BIP obwieszczenie o wydaniu decyzji z dnia 5 października 2021 r., które było tam zamieszczone przez okres 60 dni, to należy przyjąć, że decyzja została doręczona stronom postępowania w dniu 20 grudnia 2021 r., tym samym miesięczny termin na złożenie podania o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia 5 października 2021 r., upływał z dniem 20 stycznia 2022 r. Skoro podanie o wznowienie postępowania zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 11 lutego 2022 r., to należy uznać, że miesięczny termin na złożenie podania o wznowienie postępowania został uchybiony. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowo - administracyjnym, gdzie wyrażono pogląd, zgodnie z którym przewidziana w art. 49 Kpa fikcja prawna doręczenia decyzji lub powiadomienia o niej - w braku wyraźnego, odmiennego zastrzeżenia - rozciąga się na wszystkie przepisy, które z faktem doręczenia decyzji lub powiadomienia (dowiedzenia się) o niej wiążą określone skutki prawne, a w szczególności na przepis art. 148 § 2 Kpa (zob. wyrok WSA w Warszawie z 29 marca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2261/18), tym samym niedopuszczalne jest powoływanie się przez stronę postępowania na taką okoliczność, że pomimo publicznego ogłoszenia o wydaniu decyzji, o tej decyzji nie wiedziała. Prowadziłoby to bowiem do podważenia sensu regulacji zawartej w art. 49 Kpa (por. wyrok WSA w Warszawie z 15 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1444/14; wyrok NSA z 13 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 1086/17; wyrok NSA z dnia 10 listopada 2016 r. sygn. akt II OSK 307/15). Organ ubocznie wskazał, że jak wynika z akt sprawy, a zwłaszcza z notatki służbowej znajdującej się w aktach sprawy zakończonych ww. decyzją Ministra Infrastruktury z dnia 5 października 2021r., "W dniu 10 stycznia 2022 r. do tut. Organu dzwonił Pan C. w sprawie wydanej decyzji z dnia 5 października 2021 r., ustalającej charakter wód cieku [...]. (...) Ponadto nie docierały do niego żadne próby wytłumaczenia zasady zawiadamiania o wydanej decyzji oraz innych czynnościach podejmowanych w postępowaniu w sprawie ustalenia charakteru wód określonych w ustawie Prawo wodne." Wobec czego nawet gdyby uznać, że Pan R. C. dowiedział się o wydaniu decyzji Ministra Infrastruktury z dnia 5 października 2021 r., dopiero w dniu 10 stycznia 2022r., to miesięczny termin, o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa upływał by z dniem 10 lutego 2022 r., zaś - jak wskazano wyżej - podanie o wznowienie postępowania z przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa nadano w placówce pocztowej w dniu 11 lutego 2022 r. Tym samym, podanie Pana R. C. o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Ministra Infrastruktury z dnia 5 października 2021 r., znak: GM-DOK-4.774.43.2021.IM, w oparciu o przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, zostało nadane z uchybieniem miesięcznego terminu o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa. Organ wskazał również, że merytoryczne zarzuty podniesione w podaniu z dnia 11 lutego 2022 r., dotyczące błędnego ustalenia przez Ministra Infrastruktury istotnych okoliczności, które mogły mieć znaczenie dla podjętego rozstrzygnięcia nie mogły zostać rozpatrzone w ramach niniejszego postępowania, które ma charakter wyłącznie formalny i ogranicza się do ustalenia, czy podanie Pana R. C. zostało wniesione z zachowaniem miesięcznego terminu do wznowienia postępowania. Podniesiona w podaniu z dnia 11 lutego 2022 r., argumentacja mogłaby być uwzględniona na etapie merytorycznego rozpatrywania sprawy, po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. W świetle powyższego odmówiono wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury z dnia 5 października 2021 r., znak: GM-DOK-4.774.43.2021.IM. Skargę na to postanowienie złożył R. C. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1. Naruszenie art. 8 i 9 kpa , poprzez prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej i należytego , wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych , które miały wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, a przez to organ pozbawił go czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie. 2. Naruszenie art. 145 kpa poprzez nie uwzględnienie przesłanek wznowienia postępowania w art. 145 § 1-8 kpa, gdyż przedstawione dowody przez składającego wniosek o zmianę charakteru wody pani G. A. i T. G. są nieprawdziwe, fałszywe, a ekspertyza dołączona do akt jest ekspertyzą prywatną opierającą się na dr T. J., któremu Sąd Rejonowy w N. jak i Sąd Odwoławczy w E. odmówił mocy dowodowej pracy naukowej jak i zeznaniom złożonym w charakterze świadka. Ponadto strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, nie była informowana o wszczęciu postępowania , co więcej nawet nie przewidywała, że takie postępowanie może się toczyć . 3. Decyzja ostateczna z dnia 5 października 2021 r., została wydana w sytuacji, gdy w powyższej sprawie ta sytuacja została rozstrzygnięta przez właściwy organ Starosty w N., który wydał decyzję w dniu [...] lipca 2017 Nr [...] oraz orzeczenie Sądu z dnia [...] stycznia 2016 r. Syg akt [...] 4. Naruszenie art. 148 § 2 kpa, poprzez nieuwzględnienie przez organ publiczny terminu jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach decyzji ostatecznej z dnia 5 października 2021 r., a stanowiącej podstawę złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga jest zasadna. Istotę sprawy stanowi kwestia zachowania terminu przez wnioskodawcę do złożenia podania o wznowienie postępowania z tego względu, że bez swej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Ministra Infrastruktury z dnia 5 października 2021 r. Postępowanie administracyjne zakończone powyższą decyzją prowadzone było z zastosowaniem normy art. 49 k.p.a. Przepis ten stanowi, że strony mogą być powiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania. W tych przypadkach doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Doręczenie decyzji nastąpiło poprzez obwieszczenie zamieszczone na tablicy ogłoszeń urzędu oraz na stronie internetowej gminy. Dla porządku wskazać należy, że taką formę zawiadomienia przewidywał art. 219 ust 2b ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania decyzji, który miał zastosowanie w niniejszym postępowaniu. W omawianej sprawie jednak toczy się postępowanie nadzwyczajne mające umocowanie w podnoszonej przez wnioskodawcę okoliczności, że bez swej winy nie brał udziału w postępowaniu w sprawie. W tym miejscu Sąd należy przytoczyć wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2021 r. (sygn. akt III OSK 308/21). Stwierdzono w nim, że "Fikcja doręczenia", która została wprowadzona przepisem art. 49 k.p.a. nie może być uznawana za tożsamą z dowiedzeniem się przez stronę o decyzji, w rozumieniu art. 148 § 2 k.p.a. Stanowisko to podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawi. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Ponieważ termin ten dotyczy strony, która zarzuca pozbawienie jej udziału w postępowaniu, dla ustalenia początku biegu tego terminu istotne jest określenie daty faktycznego dowiedzenia się strony (pobawionej udziału w postępowaniu) o fakcie wydania decyzji. Nie ma na tę datę wpływu moment faktycznego zapoznania się z treścią decyzji czy jej doręczenia w trybie zastępczym, ale moment powzięcia informacji o jej wydaniu. Natomiast to, czy doszło istotnie do pominięcia strony w postępowaniu stanowi już przesłankę wznowienia, podlegającą merytorycznemu rozpoznaniu na kolejnym etapie postępowania. Zupełnie innej instytucji dotyczy natomiast przepis art. 49 k.p.a., reguluje on zawiadamianie stron o decyzjach i innych czynnościach organu poprzez dokonanie obwieszczeń i w inny zwyczajowo przyjęty sposób, w sytuacjach gdy przepis szczególny tak stanowi. Przepis ten dotyczy zatem realizowania zasady zapewnienia stronie udziału w postępowaniu w pewnych, określonych przepisami przypadkach. Przepis ten odnosi się, co należy podkreślić, do zawiadamiania stron, a możliwość taka musi wynikać z przepisu szczególnego. Upływ terminu 14 dniu od daty publicznego ogłoszenia rodzi skutek zawiadomienia (doręczenia), co nie jest tożsame z dowiedzeniem się o decyzji w rozumieniu art. 148 § 2 k.p.a. W tym ostatnim przypadku bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie liczony jest, zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. od powzięcia przez stronę informacji o wydaniu decyzji. Jeżeli względem danego podmiotu, mającego w sprawie status strony, organ zaniedbał swoich obowiązków i nie zapewnił mu udziału w postępowaniu, to może on wnosić o wznowienie postępowania w terminie miesiąca od dowiedzenia się o decyzji. Fakt ten i data podlegają wykazaniu w stosunku do każdego zainteresowanego. Niewątpliwie natomiast nie można z faktu publicznych obwieszczeń czynionych w toku postępowania, wyprowadzać skutków dla stron polegających na wprowadzeniu domniemania dowiedzenia się o decyzji. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Mianowicie wnioskodawca twierdzi i wywodzi, że nie dowiedział się z obwieszczenia o wydaniu decyzji i z tego powodu nie powziął wiadomości o wydaniu takiego orzeczenia. Natomiast w terminie późniejszym dowidział się o wydaniu decyzji i złożył pismo o wznowienie postępowania. Tym samym w niniejszym wypadku nastąpiło rozdzielenie tych dwóch zdarzeń tj. momentu doręczenia stronie decyzji oraz chwili dowiedzenia się o wydaniu tej decyzji. Fikcja prawna przyjęta w art. 49 k.p.a. mająca na celu usprawnienie postępowania administracyjnego w pewnych konkretnych sytuacjach podlega weryfikacji. Okoliczności zatem występujące w tej sprawie wskazują, że nie jest możliwie utożsamianie daty doręczenia fikcyjnego uregulowanego art. 49 k.p.a. z datą rzeczywistego dowiedzenia się o wydaniu decyzji. Sąd oczywiście miał na uwadze, że w orzecznictwie sądowym prezentowany jest również pogląd odmienny ale w stanowisko zaprezentowane powyżej jest dominujące i za nim opowiada się Sąd orzekający w tej sprawie. Odnosząc się zaś do kwestii notatki urzędowej, na którą powołuje się organ to uznać należy, że jej treść nie jest na tyle jednoznaczna, aby przesądzała o ustaleniu tak istotnej okoliczności jak początek biegu terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Po pierwsze w notatce jest mowa o "Panu C.". Natomiast z akt administracyjnych wynika, że w sprawie pojawiają się R. C. i P. C. Osoby te w dniu 1 lutego 2022 r. zapoznają się z aktami sprawy. Poza tym w aktach znajduje się też notatka nie podpisana przez nikogo, z której wynika, że P. C. kontaktował się z organem wskazując, iż jest pełnomocnikiem skarżącego. Fakty te świadczą o tym, że dzwoniącym w dniu 10 stycznia 2022 r. mógł być zarówno P. C. jak i R. C. Ze wspomnianej wyżej notatki nie wynika, który z C. dzwonił do organu. Przyjęcie, że był nim skarżący należy uznać za nieuprawnione domniemanie. Nie można też przyjąć, że P. C. był pełnomocnikiem R. C., bo po pierwsze nie wynika to z akt sprawy a po drugie skoro wnioskodawca nie brał udziału w sprawie to nie mógł też złożyć pełnomocnictwa. Natomiast ewentualne pełnomocnictwo złożone do wniosku o wznowienie postępowania nie obejmuje siłą rzeczy czynności polegającej na doręczaniu decyzji lub zapoznawania się z treścią w drodze obwieszczenia. Poza tym należy zauważyć, że treść notatki nie jest na tyle precyzyjna aby ustalić czy określenie "..dzwonił Pan C. w sprawie wydanej decyzji z dnia 5 października 2021 r.,.." oznacza użycie przez dzwoniącego tego określenia czy też jest sformułowaniem użytym przez pracownika organu w celu określenia tematu rozmowy. Bez wyjaśnienia powyższych wątpliwości uznanie, że treść notatki urzędowej z dnia 10 stycznia 2022 r. pozwala przyjąć, że już w tej dacie skarżący wiedział o wydaniu w dniu 5 października 2021 r. decyzji należy uznać za przedwczesne. Z podanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 wyroku, a o kosztach na mocy art. 200 p.p.s.a.