II SA/Wr 508/08

SENTENCJA Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia[...] Nr[...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, skarżący wystąpił o "umorzenie mu ww. opłaty" wskazując w uzasadnieniu, że utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 785 zł. We wniosku złożonym w dniu 12 listopada 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący zażądał przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oświadczając, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą schorowaną i nie może pracować dorywczo, a z ww. świadczenia emerytalnego zobowiązany jest ponosić następujące wydatki (ich wysokość skarżący określił w skardze): opłata za energię elektryczną- 40 zł; za gaz- 40 zł; czynsz- 160 zł; za wodę- 40 zł; TV- 40 zł, koszt lekarstw- ok. 200 zł. Poinformował, ze posiada mieszkanie o pow. 28 m2. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.