II SAB/Ol 63/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie zablokowania przepustów odprowadzających wodę postanawia odrzucić skargę. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia UZASADNIENIE W dniu 10 sierpnia 2011 r. R.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na bezczynność Kolegium w rozpoznaniu jego odwołania z dnia 4 maja 2011 r. od decyzji Wójta Gminy umarzającej postępowanie w sprawie zablokowania gruzem i darnią przepustów odprowadzających wodę z jeziora "[...]". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na brak dokonania przez skarżącego przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wymóg taki wynika z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 6 września 2011 r. wezwano skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, informacji, czy skarżący w związku z brakiem rozpoznania odwołania wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 16 września 2011 r. poinformował, iż w związku z bezczynnością organu polegającą na nierozpoznaniu odwołania nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu odwołania złożonego w dniu 5 maja 2011r. (data wpływu do Kolegium) od decyzji Wójta Gminy z dnia "[...]" o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie zablokowania gruzem i darnią przepustów odprowadzających wodę z jeziora "[...]". Postępowanie odwoławcze uregulowane zostało w Kodeksie postępowania administracyjnego, który w Rozdziale 7 statuuje terminy załatwiania spraw oraz działania organu, które winny być podjęte w przypadku braku załatwienia sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 kpa. Stosownie do art. 37 § 1 kpa, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18) obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856, ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu m.in. przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, zatem stosownie do art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie przysługuje stronie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z przekazanych sądowi akt sprawy wynika natomiast, iż skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, co potwierdził w swoim piśmie z dnia 16 września 2011 r. skierowanym do Sądu. Zatem jak wynika z powyższego strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wyczerpała środków zaskarżenia jakie jej przysługiwały, gdyż nie wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa , o którym mowa w art. 37 § 1 kpa i dlatego skarga podlega odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie jedynie wskazać pozostaje, iż po wniesionej skardze Kolegium rozpoznało odwołanie skarżącego i wydało decyzję z dnia "[...]" nr "[...]".