II SA/Wa 1959/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. O. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: - odrzucić skargę – UZASADNIENIE Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy Sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie H. O., mimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zawartego w zaskarżonej decyzji Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego, wniosła skargę na wymienioną decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Powyższa skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 17 października 2007 r. (data stempla pocztowego), natomiast do Sądu wpłynęła w dniu 22 października 2007 r. Sąd pismem z dnia 25 października 2007 r. przesłał ww. skargę organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę (data nadania na kopercie 26 października 2007 r.). Wskazania w tym miejscu wymaga, iż zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 powołanej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, jedynie w okresie wskazanym w powołanym wyżej art. 98 cytowanej ustawy, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego skutkowało – w sytuacji, gdy skarga została złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji – przyjęciem, że wniesiono ją do organu właściwego i z zachowaniem terminu. Od dnia 1 stycznia 2006 r. wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego dalej obliguje sąd do przekazania skargi organowi administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję, jednakże za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę jej przekazania przez Sąd właściwemu organowi. Z akt administracyjnych nadesłanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że zaskarżoną decyzję H. O. otrzymała w dniu 24 września 2007 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Z zestawienia dat doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji 24 września 2007 r., wpływu skargi do Sądu 22 października 2007 r. i nadania skargi przez Sąd do Prezesa Rady Ministrów 26 października 2007 r. wynika, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu (ostatni dzień terminu do wniesienia skargi do organu upłynął w dniu 24 października 2007 r.). Dodać należy, iż skarga wpłynęła do Sądu 22 października 2007 r. i bez zbędnej zwłoki na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 października 2007 r. w dniu 26 października 2007 r. została przesłana do organu. Zauważyć więc należy, iż ostatnim dniem do skutecznego złożenia skargi był dzień 24 października 2007 r. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.