Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Wr 503/21

Sądy administracyjne2022-01-27
Sygnatura
II SAB/Wr 503/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-01-27
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Halina Filipowicz-Kremis

Rozstrzygnięcie

*Umorzono postępowanie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi O. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym; II zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE O. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wszczętej jego wnioskiem o zezwolenie na pobyt czasowy. W dniu 30 lipca 2021 r. do sądu wpłynęło pismo skarżącej w którym oświadczyła, że cofa skargę na bezczynność wojewody z dnia 2 lipca 2021 r. oraz wnosi o kontynuowanie rozpatrywania jego sprawy. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o zwrot dokumentacji do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z postanowieniami art. 161 § 1 pkt 1 ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń. Orzeczenie o zwrocie wpisu od skargi znajduje swoje uzasadnienie w art. 232 § 1 i 2 ppsa.