Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SAB/Wr 1161/22

Sądy administracyjne2022-10-27
Sygnatura
III SAB/Wr 1161/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-10-27
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Magdalena Jankowska-Szostak

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska–Szostak po rozpoznaniu w dniu 27 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w III Wydziale sprawy ze skargi: T.O. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismami z dnia 8 kwietnia 2022 r. oraz z dnia 3 czerwca 2022 r. T. O. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej jako: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Obie skargi organ przekazał do Sądu w dniu 18 sierpnia 2022 r. Stosownie do zarządzenia z dnia 19 sierpnia 2022 r. skargi uznano za tożsame i wraz z odpowiedziami na skargę dołączono do jednych akt sprawy. Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 (stu) złotych - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą to wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 2 września 2022 r., a powtórnie 12 września 2022 r., po czym w dniu 20 września 2022 r. zwrócono ją do nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie. Z uwagi na powyższe Sąd przyjął, że awizowana przesyłka ma skutek doręczenia z dniem 16 września 2022 r., a termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upłynął w dniu 23 września 2022 r. (piątek). Strona skarżąca brakującego wpisu od skargi nie uiściła. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, adnotacje zamieszczone na kopercie oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, umożliwiają przyjęcie prawnej fikcji doręczenia z dniem 16 września 2022 r., stosownie do treści art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1 – 2). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (prawna fikcja doręczenia). Podkreślenia wymaga, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca nie uzupełniała braku fiskalnego skargi. Wobec powyższego - w niniejszej sprawie - skarga podlegała odrzuceniu zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a.