II GSK 171/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora W. M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II GSK 171/07 w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II GSK 171/07 w ten sposób, że przed słowem "oddala" wpisać: "1" oraz dodać punkt 2 o treści "odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości" UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 października 2007 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 8 października 2007 r., pełnomocnik Dyrektora W. M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. - ustanowiony w sprawie radca prawny M. J. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II GSK 171/07 poprzez orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu administracji, powołując się na treść przepisów art. 204 i art. 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. oraz na wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Powołane we wniosku przepisy art. 204 i art. 205 p.p.s.a. stanowią podstawę zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny kosztów postępowania w wyroku oddalającym skargę. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że we wniesionej w ustawowym terminie odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik organu – radca prawny zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Istotnym jest także to, że pełnomocnik organu nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyrokiem z dnia 2 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, przy czym w orzeczeniu nie rozstrzygnięto wniosku organu o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego – w tym wypadku obejmujących tylko sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną. W myśl przepisu art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy. Ponieważ w wyroku z dnia 2 października 2007 r. Sąd nie rozstrzygnął wniosku organu o zwrot kosztów postępowania, wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie jest zasadny. Jednocześnie zauważyć należy, że przepis art. 207 § 2 p.p.s.a. pozwala na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w tej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym stanowi przytoczony przepis. Zważyć bowiem należy, że w rozpoznawanej sprawie WSA w O. kontrolował decyzję Dyrektora W. M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. wydaną po uchyleniu uprzednio wydanych w sprawie decyzji organów obu instancji wyrokiem WSA w O. z dnia 9 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 352/05, w którym to postępowaniu skarżąca została zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi ponad kwotę 500 złotych. Mając zatem na uwadze sytuację materialną skarżącej uzasadniającą częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, uiszczenie przez nią wpisu stosunkowego od kolejnej skargi wniesionej do Sądu I instancji w kwocie 1500 złotych, a następnie wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 750 złotych oraz nakład pracy pełnomocnika organu ograniczony jedynie do sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie tej należało odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Z uwagi na to, że w wyroku z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II GSK 171/07, nie rozstrzygnięto o kosztach postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku w tym zakresie zasługiwał na uwzględnienie i na podstawie art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 207 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.