II SA/Bk 728/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...] UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2020 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z [...] lipca 2020 r. znak [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych nienależnie pobranych przez I. C. w okresie 1 września 2018 r. – 31 października 2018 r. Rozstrzygnięcia wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Z akt sprawy (uzupełnionych na żądanie sądu wobec ich niekompletności, k. 20) wynika, że wnioskiem z [...] października 2017 r. I. C. (dalej: wnioskodawczyni) wystąpiła o przyznanie świadczeń rodzinnych na okres świadczeniowy 2017/2018, wskazując m.in. że nie doszło do uzyskania bądź utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku. Do członków rodziny zaliczyła męża oraz dwie córki: D. i M. Decyzją z [...] grudnia 2017 r. Wójt Gminy S., po wyliczeniu dochodu rodziny z gospodarstwa rolnego za rok 2016 kwalifikującego do uzyskania świadczeń rodzinnych, przyznał wnioskodawczyni zasiłki rodzinne na dwie córki w kwotach po 124 zł na okres 1 grudnia 2017 r. – 31 października 2018 r., dwa jednorazowe dodatki po 100 zł z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, dodatek z tytułu wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła w kwocie 69 zł miesięcznie na okres 1 września 2018 r. – 31 października 2018 r. Następnie decyzją z [...] września 2018 r. Wójt Gminy S., orzekając na podstawie art. 32 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zmienił własną decyzję z [...] grudnia 2017 r. w ten sposób, że przyznał zasiłki rodzinne na trzy córki wnioskodawczyni na okres 1 września 2018 r. – 31 października 2018 r. w kwotach: dwa po 45, 33 zł i jeden 34, 74 zł; dwa jednorazowe dodatki po 3,05 zł z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej w kwocie 34, 74 zł miesięcznie na okres 1 września 2018 r. – 31 października 2018 r. Uzasadniając decyzję wskazał, że doszło do przekroczenia kwoty kryterium dochodowego. Z akt wynika, że [...] sierpnia 2018 r. organ do akt włączył informację z KRUS o przyznaniu wnioskodawczyni - na okres roku, tj. od 27 czerwca 2018 r. do 25 czerwca 2019 r. - zasiłku macierzyńskiego w kwocie 1000 zł w związku z urodzeniem [...] czerwca 2018 r. córki N. Wypłaty zasiłku za okres 27 czerwca 2018 r. do 31 lipca 2018 r. w kwocie 1133, 40 zł dokonano [...] sierpnia 2018 r. W 2020 r. organ pierwszej instancji uzyskał informację, że mąż wnioskodawczyni pobiera od [...] lutego 2018 r. rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy w kwocie 909 zł miesięcznie. Renta została przyznana do [...] marca 2020 r. na podstawie decyzji Prezesa KRUS z [...] kwietnia 2018 r. Pierwsze świadczenie zostało wypłacone z wyrównaniem [...] kwietnia 2018 r. w kwocie 2 762, 38 zł. W tych okolicznościach zawiadomieniem z [...] czerwca 2020 r. organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w sprawie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych za okres 1 września 2018 r. – 31 października 2018 r. Następnie decyzją z [...] lipca 2020 r. Wójt Gminy S., orzekając m.in. na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 1 i ust. 2b ustawy o świadczeniach rodzinnych, uznał za nienależnie pobrane wszystkie świadczenia rodzinne przyznane decyzją zmieniającą z [...] września 2018 r. i zobowiązał I. C. do ich zwrotu w łącznej kwocie 332, 50 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczonymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczeń rodzinnych do dnia spłaty, które na dzień wydania decyzji wynoszą 39, 10 zł. Wskazał, że sposobem spłaty będzie potrącenie ze świadczenia wychowawczego. Zdaniem organu, wypłata świadczeń rodzinnych nastąpiła mimo braku prawa do ich pobierania, co ujawniono na podstawie uzyskanych z KRUS informacji o wydanej wobec męża wnioskodawczyni decyzji o przyznaniu renty z tytułu niezdolności do pracy od lutego 2018 r. Jak ustalono, w marcu 2018 r. ówczesnemu mężowi strony wypłacono rentę w wysokości 909, 05 zł, który to dochód podlegał doliczeniu do dochodu rodziny (art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych). Doliczenie spowodowało, że od kwietnia 2018 r. doszło do przekroczenia kryterium dochodowego w wysokości 674 zł uprawniającego do uzyskania zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami. Dochód na osobę w rodzinie wnioskodawczyni wyniósł bowiem 914, 95 zł. Organ wskazał, że niepoinformowanie organu przez wnioskodawczynię powoduje kwalifikację świadczeń jako nienależnie pobranych oraz obowiązek ich zwrotu. Odwołanie złożyła I. C.. Wskazała, że decyzja jest krzywdząca, bowiem w dacie składania wniosku o świadczenie wykazała wszystkie dochody wówczas otrzymywane, zaś z mężem nie mieszkała i nie utrzymywała kontaktów od stycznia 2018 r. Nie posiadała wiedzy o jego dochodach, które niesłusznie są jej doliczane do dochodu. Decyzja odbiera jej jedyne źródło utrzymania, zwłaszcza że utrzymuje się z zasiłków rodzinnych i świadczeń wychowawczych, nie czerpie pożytków z gospodarstwa rolnego, bowiem były mąż nie pozwala jej na uprawianie ziemi. Wykonanie decyzji spowoduje, że znajdzie się na granicy ubóstwa. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w mocy wskazując, że do odwołania strona załączyła wyrok rozwodowy z [...] lutego 2020 r. oraz pismo z [...] lipca 2020 r., w którym przedstawiła swoją sytuację (wobec niezałączenia tych dokumentów do akt administracyjnych, sąd uzupełnił akta przed wyrokowaniem). Zdaniem Kolegium, w sprawie wystąpiła przesłanka nienależnie pobranego świadczenia z art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r., bowiem strona – pouczona o konieczności poinformowania organu o każdej okoliczności powodującej zmianę prawa do świadczeń - nie poinformowała o uzyskaniu przez jej męża prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy ani o uzyskaniu prawa do zasiłku macierzyńskiego z tytułu urodzenia w czerwcu 2018 r. trzeciej córki. Dochód z tytułu renty został osiągnięty w marcu 2018 r. a dochód z zasiłku w lipcu 2018 r. Spowodowało to, że pierwotny dochód na osobę w rodzinie w wysokości 666,42 zł z dnia złożenia wniosku o świadczenia, kwalifikujący wówczas do ich przyznania (kryterium dochodowe 674 zł), powinien ulec przeliczeniu. Po doliczeniu do kwoty dochodu rodziny z roku 2016 dochodu z tytułu renty rolniczej w kocie 909,05 zł i zasiłku macierzyńskiego w kwocie 1000 zł - dochód na osobę w rodzinie wyniósł 914, 95 zł i przekroczył kryterium uprawniające do otrzymania świadczeń rodzinnych. Przekroczenie wynosi 1 204, 74 zł (dochód rodziny 4 575, 74 zł, kryterium dochodowe rodziny to 3 370 zł (5x674 zł). Dlatego wszczęto postępowanie o zwrot nienależnie pobranych świadczeń przyznanych na okres 1 września 2018 r. – 31 października 2018 r. Zdaniem Kolegium, trafnie zastosowano przepis art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r., bowiem strona zarówno w druku formularza wniosku z [...] października 2017 r. jak i w pouczeniu decyzji zmieniającej z 19 września 2018 r. została poinformowana o konieczności zgłoszenia okoliczności powodującej zmianę prawa do świadczeń oraz o definicji dochodu. Tymczasem nie poinformowała ani o prawie do renty rolniczej, ani o prawie do zasiłku macierzyńskiego, w sytuacji gdy była zobowiązana do powiadomienia niezwłocznego (art. 25 u.ś.r.). Kolegium wskazało, że zaistniał element subiektywny wynikający z definicji nienależnie pobranego świadczenia. Zdaniem także organu odwoławczego, prawidłowo wliczono byłego męża wnioskodawczyni do członków rodziny wyliczając dochód rodziny, bowiem związek małżeński strony został rozwiązany dopiero wyrokiem z [...] lutego 2020 r. prawomocnym od [...] marca 2020 r. Do tej daty nie było podstaw do niewliczania D. C. do składu rodziny. Pouczono o prawie do wnioskowania o udzielenie ulgi w spłacie nienależnie pobranych świadczeń. Skargę do sądu administracyjnego złożyła I. C., która wniosła o uznanie wydanych decyzji za nieważne. Wyjaśniła, że obniżenie świadczenia wychowawczego będące skutkiem zobowiązania do zwrotu świadczeń rodzinnych jako nienależnie pobranych pozbawiło jej rodzinę środków utrzymania. Organy powinny uwzględniać zróżnicowane sytuacje życiowe a nie sztywno stosować przepisy. Wyjaśniła, że wpisała męża do wniosku o świadczenia wyłącznie pod wpływem sugestii pracownika organu, choć od stycznia 2018 r. nie mieszkała z mężem, utrzymywała się z córkami we własnym zakresie. Dopiero od marca 2020 r. mąż zaczął płacić alimenty po 100 zł na każdą z córek. O tym, że mąż otrzymał rentę chorobową dowiedziała się dopiero w 2020 r. i ani razu z tej renty nie skorzystała. Także dopiero na rozprawie przed sądem cywilnym we wrześniu 2020 r. dowiedziała się, że mąż od jesieni 2018 r. ma zmniejszoną rentę chorobową z uwagi na brak zamiaru oddania ziemi w dzierżawę. Nie zgodziła się z twierdzeniem organów, że powinna była poinformować o rencie męża, bowiem nie mieszkała z nim, nie utrzymywała z nim kontaktu prawie przez dwa lata i dopiero przed orzeczeniem rozwodu mąż zaczął się interesować rodziną. Nie jest w stanie utrzymać rodziny z alimentów. Obecnie nie może pracować i pomagać w gospodarstwie rolnym partnera z powodów zdrowotnych. Wniosła o uznanie decyzji za nieważne w całości, nakazanie ponownego rozpatrzenia sprawy, nakazanie zwrotu świadczenia wychowawczego odebranego za wrzesień 2020 r., uznanie jej racji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega uwzględnieniu przez uchylenie zaskarżonych decyzji obydwu instancji. Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 111 ze zm.), dalej: u.ś.r., osoba, która pobrała nienależnie świadczenia rodzinne, jest obowiązana do ich zwrotu. Z podstaw materialnoprawnych wydanych w sprawie decyzji obydwu instancji wynika, że zastosowano kwalifikację świadczeń nienależnie pobranych z art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r., zaś odsetki orzeczono do zapłaty na podstawie art. 30 ust. 2b tej ustawy. Stosownie do ust. 2 pkt 1, za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne uważa się świadczenia rodzinne wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie, zawieszenie prawa do świadczeń rodzinnych lub zmniejszenie wysokości przysługujących świadczeń rodzinnych albo wstrzymanie wypłaty świadczeń rodzinnych w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca te świadczenia była pouczona o braku prawa do ich pobierania. Nie ulega wątpliwości, że przepis art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111 ze zm.), dalej: u.ś.r., formułuje definicję legalną wyrażenia "nienależnie pobrane świadczenie". Zaistnienie takiej kwalifikowanej formy świadczenia wymaga wystąpienia elementu obiektywnego w postaci rzeczywistego skorzystania z określonej formy wsparcia finansowego, mimo braku podstaw ustawowych do takiego działania oraz elementu subiektywnego, czyli szczególnego stanu świadomości osoby pobierającej świadczenie rodzinne, który polega na działaniu zmierzającym do naruszenia przepisów prawa wbrew udzielonemu danej osobie pouczeniu. Innymi słowy, obowiązek zwrotu obciąża wyłącznie tego, kto przyjął świadczenie rodzinne wiedząc że mu się ono nie należy. Zdaniem sądu, organy nie dowiodły, a z akt sprawy w sposób jednoznaczny nie wynika, że skarżąca wiedziała o uzyskaniu renty rolniczej przez byłego męża oraz nie poinformowała o tym fakcie organów. Przypisanie jej zatem świadczenia nienależnie pobranego w związku z tą okolicznością było zatem nieuprawnione. Przede wszystkim z akt wynika skomplikowana sytuacja rodzinna skarżącej (vide wyrok rozwodowy oraz składane przed organami pisemne wyjaśnienia), zatem wymagała ona wnikliwej analizy. Sąd zauważa, że już w odwołaniu wskazywała ona na niemieszkanie z mężem i nieutrzymywanie z nim kontaktów od stycznia 2018 r., co było powodem braku wiedzy o uzyskiwanych przez męża dodatkowo dochodach. Twierdzenie to nie jest niewiarygodne, bowiem byli już małżonkowie mogli pozostawać w konflikcie biorąc pod uwagę, że skarżąca [...] czerwca 2018 r. urodziła trzecią córkę, zaś z wyroku rozwodowego wynika zasądzenie alimentów od D. C. wyłącznie na dwie starsze córki. Twierdzenia zawarte w odwołaniu skarżąca powtórzyła i uzupełniła w piśmie z [...] lipca 2020 r., w którym skarżąca wskazuje na ojcostwo innego mężczyzny jeśli chodzi o trzecią córkę. Z akt także wynika, że skarżąca prawdopodobnie w trakcie okresu świadczeniowego 2017/2018 zmieniła adres z [...], [...] (adres byłego męża, vide decyzja KRUS) na S., S. (vide informacja o przyznaniu zasiłku macierzyńskiego). Nadto twierdzi ona o nieinteresowaniu się rodziną przez byłego męża przez dwa lata (od 2018 r.) do czasu sprawy rozwodowej w 2020 r. W tych okolicznościach automatyczne przyjęcie, że mimo pouczenia nie poinformowała organu o uzyskaniu przez byłego męża renty rolniczej nie znajduje silnego oparcia w materiale dowodowym sprawy. Konflikty rodzinne są często nacechowane emocjami powodującymi osłabienie lub wręcz zerwanie kontaktów przez członków rodziny a więc i "odcięcie" od szczegółowej wiedzy na temat sytuacji drugiej strony sporu. W konsekwencji w sprawie niniejszej aby przypisać skarżącej element subiektywny wymagany przez art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r. należało tę okoliczność udowodnić. Nie zmienia powyższej konkluzji skądinąd trafne ustalenie organów, że skarżąca była pouczona o obowiązku niezwłocznego informowania organów o każdej zmianie swojej sytuacji (vide formularz wniosku, treść pouczenia decyzji z [...] września 2018 r.). Nie można jednak przypisać niepoinformowania o takiej zmianie osobie, która o okolicznościach będących przedmiotem informacji wiedzy nie posiada lub istnienie tej wiedzy obiektywnie nie wynika z akt sprawy, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszym przypadku. Nie można zaniechać poinformowania o czymś, o czym nie ma się wiedzy. Nie przesądzając zatem czy skarżąca wiedziała czy też nie wiedziała o uzyskaniu przez byłego męża renty rolniczej należy wskazać, że materiał dowodowy sprawy tej wiedzy nie potwierdza. Automatyczność wnioskowania organu narusza art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., bowiem nie uwzględnia wszystkich okoliczności sprawy, słusznego interesu strony oraz obowiązku dowiedzenia okoliczności istotnej w sprawie na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Sąd nadto zauważa, że również automatyczne przypisanie skarżącej niepoinformowania o otrzymaniu zasiłku macierzyńskiego budzi wątpliwości, zwłaszcza że – co sądowi wiadome jest z urzędu z racji rozpoznawania innej sprawy tej skarżącej o nienależnie pobrane świadczenia rodzinne (vide uzasadnienie wyroku w sprawie II SA/Bk 727/20) – we wniosku o przyznanie świadczeń rodzinnych na okres świadczeniowy późniejszy (2018/2019) skarżąca wskazała na uzyskanie dochodu, wniosek ten złożono [...] sierpnia 2018 r. oraz z tą datą doszło do włączenia do akt informacji o przyznaniu tego zasiłku. Wskazuje to, że wiedza o zasiłku macierzyńskim była dostępna organowi [...] sierpnia 2018 r. a więc niezwłocznie po wystąpieniu przyznania tego dochodu (pierwszy zasiłek wypłacono [...] sierpnia 2018 r.). Stwierdzone powyżej uchybienia wykluczają pozytywną ocenę o legalności wydanych w sprawie decyzji przez organy obydwu instancji, które nie udowodniły, że skarżąca posiadała jakąkolwiek wiedzę o okoliczności powodującej ustanie prawa do świadczeń rodzinnych. Sąd dostrzega dystynkcję między nienależnie pobranym świadczeniem z art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r. (warunkowanym pouczeniem) oraz z art. 30 ust. 2 pkt 2 u.ś.r. (warunkowanym świadomym działaniem w złej wierze celem wprowadzenia organu w błąd). Zauważyć jednak należy, że w obydwu tych przypadkach aby przypisać pobranie świadczenia nienależnie musi istnieć wiedza pobierającego o okolicznościach wykluczających prawo do świadczenia. Temu służy pouczenie, aby zapewnić poinformowanie organu a w przypadku dowiedzenia, że nie poinformowano – przypisać świadczenie nienależnie pobrane mimo wiedzy strony o tym. Na tym polega różnica między świadczeniem nienależnym a uregulowanym w art. 30 ust. 2 u.ś.r. świadczeniem nienależnie pobranym. Należy również zauważyć, że kontrolą sądu zostały objęte trzy różne sprawy tej samej skarżącej o sygnaturach II SA/Bk 727/20, II SA/Bk 728/20 i II SA/Bk 729/20. W każdej z tych spraw orzeczono o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia w podobnych okolicznościach, tj. gdy po upływie okresów świadczeniowych (odpowiednio: 2018/2019 w sprawie II SA/Bk 727/20, 2017/2018 w sprawie II SA/Bk 728/20 oraz 2017/2018 z tym że na inne świadczenia rodzinne – II SA/Bk 729/20), bo w 2020 r. organy uzyskały informację o przyznaniu byłemu mężowi skarżącej renty rolniczej. Informacje te dotyczą okoliczności, która wystąpiła przed wydaniem w każdej z tych sprawy decyzji poprzedzającej decyzję o świadczeniach nienależnych (tj. decyzji odmawiającej prawa do świadczeń lub ją uchylającej). Tylko jednak w sprawie II SA/Bk 727/20 organ wdrożył tryb wznowienia postępowania na podstawie art. 145 §1 pkt 5 K.p.a., zaś w sprawach pozostałych od razu wszczął postępowania o świadczenia nienależne na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r. Tymczasem zauważyć należy, że przepis ten dotyczy sytuacji, gdy okoliczność powodująca ustanie, zawieszenie lub zmniejszenie wysokości świadczeń powstaje w trakcie okresu zasiłkowego. W sprawie niniejszej zostało ustalone przez organy, że świadczeniami nienależnie pobranymi są świadczenia wynikające z decyzji z [...] września 2018 r. Powstała zatem szczególna sytuacja, w której okoliczność mająca wpływ na prawo do świadczeń powstała w trakcie pierwotnego okresu zasiłkowego 2017/2018, ale w wyniku zmiany decyzji przyznającej z [...] grudnia 2017 r. – okoliczność ta istniała już i nie była znana organowi przy wydawaniu decyzji zmieniającej z [...] września 2018 r. Taki stan faktyczny należy zakwalifikować jako okoliczność skutkującą wznowieniem postępowania zakończonego decyzją z [...] września 2018 r. a nie uznaniem świadczenia na jej podstawie wypłaconego jako nienależnie pobranego na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r. W konsekwencji może to stanowić podstawę dochodzenia świadczeń nienależnie pobranych na podstawie decyzji z [...] września 2018 r. ale wyłącznie na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 4 u.ś.r. Miałoby to miejsce bez dochodzenia odsetek z uwagi na brzmienie art. 30 ust. 2b u.ś.r. wykluczające odsetki za opóźnienie od świadczeń nienależnie pobranych gdy za takie uznano je na skutek uchylenia decyzji przyznającej świadczenie w wyniku wznowienia postępowania. Reasumując wskazać należy, że dla podjęcia rozstrzygnięcia o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia nie jest wystarczające samo ustalenie nienależności świadczenia, tzn. że je wypłacono mimo braku ku temu podstaw. Konieczne jest wykazanie, że osoba, której te świadczenia wypłacono, pobrała je ze świadomością, że świadczenie to jej nie przysługuje, a więc że można ją uznać za "osobę, która pobrała świadczenia nienależnie". Tej okoliczności organy w sprawie niniejszej nie wykazały. Natomiast brak przypisania ww. stanu świadomości nie uniemożliwia dochodzenia zwrotu świadczeń jako nienależnie pobranych ale na innej podstawie, tj. art. 30 ust. 2 pkt 4 u.ś.r. po skutecznym przeprowadzeniu postępowania wznowionego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. w stosunku do decyzji z [...] września 2018 r. Jest to sytuacja korzystniejsza dla skarżącej, bowiem pomniejsza kwotę ewentualnie podlegającego zwrotowi świadczenia o odsetki, których zwrotu domagał się organ w zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji i decyzji pierwszoinstancyjnej. Dodać należy, że sięganie do rozwiązań przyjętych w K.p.a. jest możliwe w przypadku, kiedy nie ma odpowiedniej regulacji w obrębie przepisów szczególnych u.ś.r. oraz gdy dzieje się to bez naruszenia zasad administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Natomiast trafne jest stanowisko organów o konieczności doliczenia dochodu byłego małżonka skarżącej z tytułu renty rolniczej z uwagi na niezdolność do pracy – do dochodu rodziny skarżącej za rok kalendarzowy poprzedzający okres zasiłkowy w sprawie niniejszej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach w sprawach I OSK 133/18, I OSK 752/16 i I OSK 1155/17, małżonkowie będą stanowili rodzinę do chwili ustania małżeństwa. Wynika to z kolejności użytych w definicji rodziny zwrotów (art. 3 pkt 16 u.ś.r.), wśród których ustawodawca położył akcent na pierwszeństwo traktowania małżonków jako rodziny niezależnie od faktu wspólnego gospodarowania. Z uwagi na to, że świadczenia rodzinne uznane przez organ jako nienależnie pobrane wynikają z decyzji z [...] września 2018 r., rozważy organ przeprowadzenie wznowionego postępowania odnośnie tej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., a więc i rozważy zawieszenie postępowania niniejszego do czasu zakończenia postępowania prowadzonego w trybie nadzwyczajnym. Jeśli wystąpią ku temu przesłanki, decyzję o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego wynikającego z decyzji z sierpnia 2018 r. wyda organ dopiero po uzyskaniu orzeczenia we wznowionym postępowaniu, która to sytuacja będzie podobna z sytuacją jaka wystąpiła w sprawie II SA/Bk 727/20. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a " i "c" w związku z art. 135 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Sąd wyjaśnia także, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 listopada 2020 r. sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Podstawą tego skierowania był art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) oraz § 1 pkt 1 i 2 oraz § 3 Zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym. Z § 3 Zarządzenia Prezesa NSA nr 39 wynika, że wynikające z § 1 pkt 2 skierowanie do załatwienia na posiedzeniu niejawnym spraw wyznaczonych do rozpatrzenia na rozprawie, znajduje odpowiednie zastosowanie do wojewódzkich sądów administracyjnych, których siedziby znajdują się na terenie objętym obszarem czerwonym, o którym mowa w § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2020r., poz. 1758 ze zmianą wynikającą z Rozporządzenia Rady Ministrów z 16 października 2020r. – Dz. U. z 2020r. poz. 1829). Powołanym wyżej rozporządzeniem zmieniającym Rada Ministrów objęła obszarem czerwonym z dniem 17 października 2020r. również miasto na prawach powiatu Białystok, będące siedzibą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W konsekwencji wyznaczone dotychczas rozprawy w WSA w Białymstoku zostały odwołane z uwagi na realnie istniejące zagrożenie dla zdrowia osób uczestniczących w rozprawie, a sprawy wyznaczone na rozprawę oraz inne sprawy zostały skierowane do rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów stosownie do treści art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19.