VII SA/Wa 2153/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia lokalizacji budynku postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. M. kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 26,40 zł (słownie: dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 146,40 zł (słownie: sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 lutego 2009 r. przyznano skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia 16 marca 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej wyznaczono adwokata J. M. W pkt III wyroku z dnia 13 maja 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 2153/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. M. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 zł. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 14 października 2010 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.