I OZ 812/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA (del.) Mirosław Gdesz, , , po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 744/08 o ponowne wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 744/08 odmówił zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 lutego 2012 r. odmawiającego wyłączenia sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej od rozpoznania jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 30 sierpnia 2012 r. R. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej od rozpoznania Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Uzasadniając wniosek podał, że podstawą wyłączenia sędziego jest stosowanie przez sędziego w procedurze sądowej i orzecznictwie "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego", co w szczególności potwierdza oświadczenie sędziego z dnia 26 sierpnia 2011 r. złożone w sprawie o sygn. II SA/Sz 277/10. Z oświadczenia tego wynika, że sędzia wykonując czynności przewodniczącego rozprawy i czuwając nad jej przebiegiem w każdej sprawie spotyka się z sytuacją, w której skarżący R. S. chce decydować o przebiegu rozprawy, treści protokołu, podejmowanych rozstrzygnięciach i zawsze kwestionuje zarówno zarządzenia sędziego Iwony Tomaszewskiej jak i postanowienia całego składu w toku rozprawy, torpeduje każdą czynność przewodniczącego lub sądu, która nie odpowiada jego oczekiwaniom wnosząc wnioski o wyłączenie przewodniczącego. Z wniosku wynika, że skarżący nie zgadza się z oceną sędziego dotyczącą jego postępowania i wnosi o doręczenie mu pisma sędziego Iwony Tomaszewskiej wskazującego sytuacje przytoczone w oświadczeniu z dnia 26 sierpnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10. Sąd podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie rozpoznawany był już wniosek R. S. o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R. S. o wyłączenie niniejszego sędziego od rozpoznania przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżący nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 18 czy art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej "P.p.s.a." Sąd wskazał w uzasadnieniu tego postanowienia, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie i być uzasadniona, co wiąże się z koniecznością przedstawienia odpowiedniej argumentacji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 282/12 oddalił zażalenie R. S. na to postanowienie. W tej sytuacji ponowny wniosek o wyłączenie tego samego sędziego Sąd pierwszej instancji potraktował jako żądanie zmiany postanowienia Sądu z dnia 24 lutego 2012 r. oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego. Zgodnie z art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Skarżący składając kolejny wniosek o wyłączenie sędziego nie uprawdopodobnił, by okoliczności które były brane pod uwagę przy ocenie poprzedniego wniosku o wyłączenie sędziego uległy zmianie. W rozpoznawanym obecnie wniosku R. S. ponownie podniósł, że sędzia Iwona Tomaszewska stosuje w procedurze sądowej i orzecznictwie "omnipotencję władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego", co w szczególności potwierdza jej oświadczenie z dnia 26 sierpnia 2011 r. złożone w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10. Zatem powody złożenia rozpoznawanego wniosku o wyłączenie sędziego nie uległy zmianie. W tej sytuacji Sąd nie znalazł podstaw do zmiany postanowienia z dnia 24 lutego 2012 r., ponieważ wnioskodawca ponownie nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek wyłączenia sędziego. Okoliczność, że skarżący nie zgadza się z oświadczeniem sędziego złożonym w innej sprawie, nie uzasadnia uznania, że zachodzi wątpliwość co do bezstronności sędziego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak słusznie zaznaczył Sąd pierwszej instancji, wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej od rozpoznawania niniejszej sprawy był już rozpoznawany. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R. S. o wyłączenie tego sędziego od rozpoznania przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżący nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 18 czy art. 19 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 września 2011 r., sygn. akt I OZ 282/12 oddalił zażalenie R. S. na to postanowienie. Skarżący składając kolejny wniosek o wyłączenie ww. sędziego ponownie powołał się na te same okoliczności, które były powodem złożenia poprzednich wniosków. Należy zatem uznać, że w niniejszej sprawienie zachodzą przewidziane w art. 165 P.p.s.a. przesłanki do zmiany wcześniejszych prawomocnych postanowień. Stosownie bowiem do tego przepisu, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak wynika z akt sprawy, podnoszone przez skarżącego okoliczności - mające w jego ocenie stanowić przesłanki do wyłączenia sędziego - nie uległy zmianie. W związku z powyższym, znajduje również zastosowanie w sprawie art. 153 powołanej ustawy, zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone wcześniej zarówno przez Sąd I, jak i II instancji, wiążą w sprawie ten Sąd. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia