II SAB/Sz 145/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu p o s t a n a w i a odrzuca skargę UZASADNIENIE W dniu [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła skarga Z. P., opatrzona datą [...]r., "na działanie organu administracyjnego tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji [...]" polegające na pozbawieniu prawa do otrzymywania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Do skargi strona skarżąca załączyła wydruki z internetowej bazy orzecznictwa NSA tj. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 953/07 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 lutego 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 434/06 oraz kserokopie: - pisma podpisanego przez Zastępcę Naczelnika Wydziału Zaopatrzenia i Inwestycji KWP w [...]z dnia [...]r. informującego skarżącego o utracie z dniem [...]r. uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu, - wniosku z dnia [...]r. skierowanego do KWP w [...]o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu za lata [...]r., - pisma podpisanego przez Zastępcę Naczelnika Wydziału Zaopatrzenia i Inwestycji KWP w [...]z dnia [...]r. stanowiącego odpowiedź na wniosek z dnia [...]r., - odwołania skierowanego do Komendanta Głównego Policji w [...]z dnia [...]r. od pisma z dnia [...]r. potraktowanego przez stronę jako "ułomna decyzja administracyjna", - pisma z Komendy Głównej Policji z dnia [...]r. stanowiącego odpowiedź na "odwołanie" z dnia [...]r., - pisma do KWP w [...]z dnia [...]r. oraz [...]r. w sprawie wydania "duplikatów dokumentów" wraz z odpowiedziami z KWP [...]z dnia [...]r. oraz [...]r. Powyższa skarga wraz z załącznikami oraz kopertą została przesłana niezwłocznie przez Sąd, według właściwości, do organu administracji publicznej. Jednocześnie zwrócono się o udzielenie odpowiedzi na skargę i nadesłanie akt administracyjnych. Wykonując powyższe zobowiązanie, organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Sąd pismem z dnia [...]r. wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez sprecyzowanie, czy skarga została wniesiona na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie równoważnika pieniężnego za remont lokalu, czy też na czynność lub akt wymieniony w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie w piśmie tym przytoczono treść art. 3 § 2 wyżej wskazanej ustawy. Wykonując zobowiązanie Z. P., w piśmie z dnia [...]r. oświadczył, że skarga została wniesiona na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu. Na rozprawie, która odbyła się w dniu [...]r. pełnomocnik organu r. pr. P. K. oświadczył, że "nie jest mu wiadomo, aby skarżący składał zażalenie do organu wyższej instancji przed wniesieniem skargi na bezczynność. Gdyby zażalenie składał to byłoby ono w aktach administracyjnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania administracyjnego toku instancji przewidzianego w przepisach prawa. W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) ustawodawca wskazał, że na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie do art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ( t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) w postępowaniu administracyjnym w sprawach w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji organami wyższego stopnia są w stosunku do Komendanta Wojewódzkiego Policji - Komendant Główny Policji. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu, nie wniósł przewidzianego w art. 37 § 1 kpa zażalenia do Komendanta Głównego Policji. Wynika to zarówno z akt administracyjnych sprawy, pism nadesłanych przez stronę skarżącą, jak również z wyjaśnień pełnomocnika organu złożonych na rozprawie. Wobec tego należy stwierdzić, że skarżący nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, gdyż nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, co obejmuje sytuację wniesienia skargi z pominięciem przysługujących stronie środków zaskarżenia. Zatem niniejsza skarga, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Sąd wyjaśnia, że odrzucenie skargi nie powoduje skutku powagi rzeczy osądzonej, co oznacza, że nie zamyka skarżącemu prawa do kwestionowania bezczynności organu na drodze sądowej po uprzednim wniesieniu, w trybie art. 37 § 1 kpa, zażalenia na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Mając powyższe na uwadze, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.