II SA/Łd 932/21

SENTENCJA Dnia 31 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej A w Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zmiany decyzji udzielającej pozwolenia na rozbiórkę kanału samochodowego, budynku składowo-magazynowego i wiaty oraz zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. B.A. UZASADNIENIE Wspólnota Mieszkaniowa A 9a w Ł., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji udzielającej pozwolenia na rozbiórkę kanału samochodowego, budynku składowo-magazynowego i wiaty oraz zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. W piśmie z 17 marca 2022 r. skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną do sądu skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, - p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. ES