I SA/Gd 800/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K.-K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego postanawia: odmówić skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. UZASADNIENIE M.K.-K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Wobec tego, że strona skarżąca uiściła wpis sądowy po terminie, postanowieniem z dnia [...] tut. Sąd odrzucił skargę. Powyższe postanowienie zostało skarżącej doręczone w dniu 18 października 2007 roku. Pismem z dnia 19 października 2007 roku skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazała, że powodem opóźnienia w opłaceniu skargi było omyłkowe przyjęcie, że miesiąc sierpień ma 30 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek skarżącej jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, następuje na wniosek strony, w którym należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 roku, I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Wskazać przy tym trzeba, że zgodnie z utrwaloną już linią orzecznictwa, uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 roku, V SA 793/2002 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega zatem na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego (por. np. A. Wróbel: K.p.a. II, s. 368-370), jak i postępowania cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Stanowisko to zostało zaakceptowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu nie można uznać, że skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, a tym samym dochowanie należytej staranności. Stanowczo podkreślić trzeba, że skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie uiszczenia wpisu sądowego, lecz na skutek swojego roztargnienia i omyłkowego przyjęcia, że miesiąc sierpień ma 30 dni, wniosła opłatę z opóźnieniem. Zgodnie z poglądem, który Sąd w niniejszej sprawie podziela - nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjne z 28 maja 2004 roku, FZ 93/04, niepubl.). Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że uchybienie terminu było wynikiem zawinionego zachowania skarżącej. Podkreślić przy tym należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. a contrario orzekł, jak w sentencji.