II GZ 377/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 18/21 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na posiadanie broni palnej bojowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 26 maja 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 18/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A.P. na postanowienie tego Sądu z 10 marca 2021 r. odrzucające skargę kasacyjną A.P. od postanowienia z 27 stycznia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 18/21. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez osobę nienależącą do kręgu podmiotów wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem powodującym odrzucenie zażalenia. Skarżący, pomimo powyższego wymogu, samodzielnie sporządził i wniósł zażalenie, a więc Sąd uznał je za niedopuszczalne i odrzucił je na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zaskarżając je w całości. Postanowieniu zarzucił rażącą obrazę art. 49 p.p.s.a., co objawiło się odrzuceniem skargi kasacyjnej, w sytuacji gdy WSA na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. miał obowiązek wezwać skarżącego do uzupełnienia braków formalnych przez sporządzenie, podpisanie i wysłanie jego skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, czego pomimo obowiązku ustawowego nie uczynił. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym w takim przypadku odpowiednio stosuje się art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., w których został określony katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Niedopełnienie warunku określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie zażalenia jako niedopuszczalnego. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA z: 25 czerwca 2021 r., sygn. akt II GZ 201/21, 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 832/12; 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W tym stanie prawnym należy stwierdzić, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej bezwzględnie musi zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo przez osobę wskazaną w art. 175 § 2-3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie natomiast skarżący nie podnosił, że jest osobą znajdującą się w kręgu określonym w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Wobec tego zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił – na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. – zażalenie skarżącego bez wezwania go do uzupełnienia braku polegającego na niesporządzeniu tego pisma przez podmiot wskazany w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Zażalenie to było bowiem niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.