II OZ 1539/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 406/17 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek H. B. (dalej "skarżąca") z dnia [...] października 2017 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że w myśl art. 86 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369; dalej "p.p.s.a.") przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W niniejszej sprawie skarżąca nie przedłożyła dokumentów i oświadczeń mających zobrazować jej rzeczywisty stan majątkowy i możliwości płatnicze. Do wykonania powyższej czynności skarżąca została wezwana zgodnie z zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 3 sierpnia 2017 r., z pouczeniem, że brak złożenia wskazanych dokumentów w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania może skutkować odmową przyznania prawa pomocy. Sąd wskazał, że przepisy p.p.s.a. nie zakazują występowania z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wielokrotnie, zatem odmowa przyznanie prawa pomocy na danym etapie postępowania nie zamyka stronie możliwości ubiegania się o to prawo ponownie. Ponadto Sąd podniósł, że w orzecznictwie NSA wyrażono pogląd, że uchybienie terminowi do przedstawienia dodatkowych informacji, o których mowa w art. 255 p.p.s.a. nie zwalnia sądu od merytorycznego rozpoznania wniosku na podstawie informacji zawartych jedynie w złożonym formularzu PPF. Sąd I instancji uznał zatem, że uchybienie terminu do złożenia dodatkowych informacji do wniosku o przyznanie prawa pomocy nie powoduje negatywnych konsekwencji dla skarżącej, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia jest niedopuszczalny. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła H. B., wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu zażalenia podkreśliła, że nie uzupełniła wskazanych dokumentów nie z własnej winy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest łączne spełnienie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, jednocześnie dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W literaturze prawniczej podkreśla się, że negatywne skutki o jakich mowa w art. 86 § 2 to takie to takie, których nie można uniknąć w inny sposób niż w drodze przywrócenia terminu (por. J. Drachal, M. Jagielski, P. Gołaszewski, w: Hauser, Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015 r., s. 472). Wobec powyższego należy podzielić ocenę Sądu I instancji, że przywrócenie terminu do uzupełnienia dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej skarżącej potrzebnych do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne. Powodem jest oczywiście fakt, że nawet negatywne rozstrzygnięcie w tym zakresie nie zamyka stronie możliwości do złożenia kolejnego wniosku i ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Nawet jeżeli strona podnosi, że nie dokonała czynności nie z własnej winy to może ona uniknąć negatywnych konsekwencji w sposób inny niż poprzez przywrócenie terminu. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.