II SA/Wa 329/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz, , Protokolant - Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. sprawy ze skargi G. L. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2009 r. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przeniesienia służbowego postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie UZASADNIENIE Okręgowy Dyrektor Służby Więziennej w L. decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], z dniem [...] sierpnia 2007 r. przeniósł z urzędu [...] G. L. do pełnienia służby w Zakładzie Karnym Nr [..] w L. Wnioskiem z dnia 1 października 2008 r. skarżący zwrócił się o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji. Dyrektor Generalny Służby Więziennej decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] i w wyniku odwołania skarżącego z dnia 19 grudnia 2008 r., Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, G. L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Pismem z dnia 19 października 2009 r. skarżący wycofał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Stosownie natomiast do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. Stąd też, w myśl art. 161 § 1 pkt 1 wspomnianej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia.